Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης: Περὶ διακοπῆς μνημοσύνου σὲ Πατριάρχη .

π. Αυγουστ

Πως φθάσαμε στήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου του πατριάρχου Αθηναγόρα το 1970

[Στὴν περίπτωσι αὐτή, πού «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο·…

ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη.]

Τί προηγήθηκε (Φεβρ. 1970). Μόλις ἔγινα ἐπίσκοπος ὡρισμένοι παλαιοημερολογῖται μὲ κατηγοροῦσαν, ὅτι δὲν ἔπαυσα τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ποὺ δὲν ὀρθοτομεῖ τὸν λόγο τῆς ἀληθείας, καὶ δὲν τὸν ἀπεκήρυξα ὡς αἱρετικό.

Τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου στὴν θ. λειτουργία, τὸ «Ἐν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, … ὃν χάρισαι ταῖς ἁγίαις σου ἐκκλησίαις ἐν εἰρήνῃ, σῷον, ἔντιμον, ὑγιᾶ, μακροημερεύοντα καὶ ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς σῆς ἀληθείας», ὅπως παρατηρεῖ ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, δὲν ἔχει τὴν ἔννοια βεβαιώσεως ὅλων αὐτῶν· ἐκφράζει εὐχή, ὁ Κύριος νὰ χαρίζῃ στὸν ἐπίσκοπο ἢ στὸν πατριάρχη ψυχικὴ εἰρήνη, σωματικὴ ὑγεία, ἀγαθὴ φήμη, καὶ διδασκαλία κατὰ πάντα ὀρθόδοξη.

Ὁ πατριάρχης Ἀθηναγόρας χωρὶς ἀμφιβολία εἶχε προβῆ σὲ ἐνέργειες, ποὺ τὸν ἔφεραν μακριὰ ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα· μοῦ ζητοῦσαν λοιπὸν νὰ τὸν κηρύξω γι᾿ αὐτὲς αἱρετικό, νὰ τὸν διαγράψω ἀπὸ τὰ δίπτυχα καὶ νὰ παύσω τὸ μνημόσυνό του.

Τοὺς ἀπήντησα, ὅτι ὡρισμένες ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου ἦταν παραβάσεις ἱ. κανόνων πού, ἂν ἀποδειχθοῦν ἀληθινές, συνεπάγονται καθαίρεσι. Ἀλλὰ ποιός θὰ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν καθαίρεσι; Τὸ ἁρμόδιο ὄργανο γιὰ κληρικοὺς εἶνε ἡ Σύνοδος, καὶ γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη ἡ Ἱεραρχία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν κατέστη ὑπόδικος ἐνώπιον αὐτῆς, καὶ ἔτσι παρέμενε στὸ θρόνο.

Ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῶν παλαιοημερολογιτῶν, ἡ καθαίρεσι καὶ ὁ ἀφορισμὸς διακρίνονται σὲ «δυνάμει» καὶ σὲ «ἐνεργείᾳ».

Κληρικὸς ποὺ ξέφυγε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, μέχρις ὅτου κριθῇ ἀπὸ Σύνοδο, μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ δυνάμει καθῃρημένος· ἐνεργείᾳ καθῃρημένος καθίσταται μόνο μετὰ ἀπὸ συνοδικὴ κρίσι. Τὸ ίδιο λέει καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸ Πηδάλιο (Ἀθῆναι 19829, σ. 4-5).

Αὐτὰ ἰσχύουν γιὰ τὶς ἀντικανονικὲς ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου. Γιὰ παραβάσεις δηλαδὴ ἱ. κανόνων ἐθεωρεῖτο δυνάμει καθῃρημένος, δὲν ἦταν ὅμως καὶ ἐνεργείᾳ.

Ἀλλ᾿ ὑπῆρχαν καὶ ἐνέργειές του ποὺ ἔθιγαν δόγματα. Καὶ στὴν περίπτωσι αὐτή, ἀφοῦ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο· ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη.

Γιατί τώρα, μὲ ρωτοῦσαν, ποὺ γίνατε ἐπίσκοπος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἐφαρμόζετε ὁ ίδιος τὸν κανόνα καὶ δὲν διακόπτετε τὴν πνευματικὴ σχέσι μὲ τὸν πατριάρχη;

Ἀπάντησις. Ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω ὅ,τι πίστευα καὶ τότε. Δὲν ἐφαρμόζω ὅμως ἀκόμη τὸν κανόνα αὐτόν, ὄχι διότι φοβοῦμαι· διεκινδύνευσα ἤδη τὸ θρόνο κατ᾿ ἐπανάληψιν γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ ἱ. κανόνων. Ἀλλ᾿ ἐνῷ ἔχω τὴν ἀπόφασι νὰ τὸν ἐφαρμόσω, τρέμω καὶ ἰλιγγιῶ ἐμπρὸς στὴν εὐθύνη ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους γιὰ μία ἐνέργεια ποὺ θὰ ἔχῃ χαρακτῆρα δονήσεως μέσα στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.

Ἐρευνῶ λοιπὸν καὶ βασανίζω τὸ πρᾶγμα βαθύτερα, καὶ περιμένω πληροφορία τῆς συνειδήσεώς μου, ἡ ὁποία ἰσχυρῶς νὰ μὲ πείθῃ ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα.

Παρακολουθῶ μὲ προσοχὴ καὶ ἀγωνία τὴν ἐξέλιξι τῆς καταστάσεως. Βλέπω, ὅτι καὶ ἄλλοι ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀνησυχοῦν καὶ διερωτῶνται· ποῦ πᾶμε; Κάτι φοβερὸ ἐγκυμονοῦν οἱ καιροί μας. Συνεχῶς προετοιμάζω τὴν ψυχή μου, τὸ ποίμνιό μου, καθὼς καὶ τὶς ψυχὲς τῶν φίλων ἀναγνωστῶν, γιὰ τὴν κρίσιμη ὥρα τῆς Ὀρθοδοξίας. Είθε ὁ Κύριος ἀποτρέψῃ ἀπὸ μᾶς τὸ πικρὸ ποτήριο. Είθε νὰ μὴ διασπασθῇ ἡ ἑνότης διὰ τῆς πραγματοποιήσεως ἐνδομύχων πόθων ὡρισμένων οἰκουμενιστῶν ταγῶν τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὸ πότε καὶ πῶς θὰ ἐφαρμόσω τὸν ἀνωτέρω κανόνα, δὲν θὰ μοῦ τὸ ὑποδείξουν ἀνεύθυνα πρόσωπα, ἀλλὰ ἡ συνείδησί μου, ἀκούγοντας καὶ τὴ φωνὴ τοῦ λαοῦ ἐκείνου ποὺ ἀγωνίσθηκε μαζί μου σὲ ἡμέρες σκληρᾶς δοκιμασίας (Ἡ κανονικότης τῆς ἐκλογῆς καὶ χειροτονίας μου, Ἀθῆναι 1990, σσ. 144-151).

Διακοπή μνημοσύνου του πατριάρχου Αθηναγόρα

Ἡ παῦσις ἔγινε πλέον (Μάρτιο 1970). Ἐπικροτῶ τὴν πρᾶξι τοῦ μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου, ποὺ ἔπαυσε τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἐξ αἰτίας καὶ νεωτέρων δηλώσεών του περὶ κοινοῦ ποτηρίου, πρωτείου, ἀλαθήτου καὶ φιλιόκβε. Ἡ παῦσις ὁπωσδήποτε θὰ ἐπεκταθῇ. Καὶ ἄλλοι ἱεράρχαι ἑτοιμάζονται νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Ἡ κατάστασι ἐκτραχύνεται. Τὸ σκάνδαλο παίρνει διαστάσεις. Τὸ γόητρο τοῦ Πατριαρχείου πέφτει. Πλησιάζει κάποια τρομακτικὴ διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου· θὰ ἐπακολουθήσῃ πνευματικὸς ὄλεθρος.

Νά τ᾿ ἀποτελέσματα τοῦ διαλόγου ποὺ ἄρχισαν πάπας καὶ πατριάρχης. Ὁ διάλογος εἶνε πονηρὴ παγίδα τοῦ παπισμοῦ γιὰ νὰ διαλύσῃ τὴν Ὀρθοδοξία.

Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ὅπως παρετήρησαν καὶ ἄλλοι, δὲν μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασι. Εἶνε ἀνάγκη νὰ συγκληθῇ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία στὸ κεφαλαιῶδες τοῦτο ζήτημα εἶμαι βέβαιος ὅτι μὲ θαυμαστὴ ἑνότητα θὰ στηλιτεύσῃ τὶς παρεκκλίσεις ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπευθύνῃ διάγγελμα πρὸς ὅλο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο, ποὺ εἶνε ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὶς ἀντικανονικὲς καὶ ἀντορθόδοξες ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἴσως ὁ πατριάρχης, πρὸ τοῦ κινδύνου καταδίκης του ἀπὸ ὅλη τὴν Ἱεραρχία, ν᾿ ἀνανήψῃ.

Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ἀμέσως μετὰ τὴ δημοσίευσι τῶν φρικωδῶν δηλώσεων τοῦ πατριάρχου περὶ πρωτείου, ἀλαθήτου τοῦ πάπα καὶ φιλιόκβε, θὰ ἔπρεπε νὰ συγκληθῇ σὲ ἔκτακτη συνεδρίασι, ν᾿ ἀπευθύνῃ ἐρώτημα στὸν πατριάρχη ἂν εἶνε ἀκριβεῖς ἢ ὄχι οἱ δηλώσεις, καὶ νὰ καθησυχάσῃ τὸν ὀρθοδόξου λαοῦ.

Ἱεράρχαι ποὺ διαμαρτυρήθηκαν ἢ καὶ ἔπαυσαν τὸ μνημόσυνο, ὄχι μόνο ἀπαλλάσσονται ἀπὸ εὐθύνη, ἀλλὰ εἶνε καὶ ἄξιοι ἐπαίνου, διότι ἑρμήνευσαν ὀρθὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου.

Δημιουργήθηκε σοβαρὸ ζήτημα πίστεως καὶ κρίσεως τῆς ὀρθοδόξου συνειδήσεως, τὸ ὁποῖο μόνο ἡ Ἱεραρχία μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ. Τὶς τυχὸν ἐναντίον διαμαρτυρομένων ἱεραρχῶν φωνὲς ἀπίστων, ἀθέων, πνευματιστῶν, μασόνων, οἱ ὁποῖοι εἶνε ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι καὶ ληξιαρχικῶς μόνο ἀνήκουν στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, πρέπει νὰ περιφρονήσουμε σὰν γαυγίσματα μικρῶν σκύλων, ὅπως διδάσκουν ἀείμνηστοι πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἂς ἀκούσουμε τὰ πιστὰ τέκνα τῆς Ὀρθοδοξίας, τὰ ὁποῖα ἀπὸ κάθε σημεῖο τῆς Ἑλλάδος στρέφουν ἐναγωνίως τὰ βλέμματά τους πρὸς τοὺς ποιμένας, ζητώντας ῥωμαλέα ὑπεράσπισι τῆς πατροπαραδότου εὐσεβείας (Ἀπολογισμὸς μιᾶς 4ετίας, Ἀθῆναι 1971, σσ. 123-125).

Μετὰ τὴν διακοπή (Φεβρ. 1973). Μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι δὲν σεβόμεθα τὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὅλως αὐθαιρέτως διεκόψαμε τὸ μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου.

Ὄχι, ἀδικοῦν τὴν ἀλήθεια ὅταν λένε «ὅλως αὐθαιρέτως». Τὸ ἀληθὲς εἶνε τὸ τελείως ἀντίθετο.

Ἐὰν ἀνοίξετε τὸ Πηδάλιο καὶ μελετήσετε τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τότε θὰ δῆτε ὅτι ὄχι «ὅλως αὐθαιρέτως» ἀλλὰ «ὅλως κανονικῶς» διεκόψαμε τὴ μνημόνευσι τοῦ πατριάρχου. 

Τὴν διεκόψαμε μετὰ ἀπὸ φρικώδεις δηλώσεις του περὶ πρωτείου καὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, περὶ φιλιόκβε κ.λπ.. «Γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» διεκηρύσσοντο, σὲ παγκόσμιο κλίμακα, ἀντορθόδοξες διδασκαλίες, ποὺ ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ πλῆθος Συνόδους.

Οἱ δὲ τρεῖς μητροπολῖται τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι μὲ πόνο ψυχῆς προχωρήσαμε στὴν διακοπὴ τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου, μὲ ἔγγραφο πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο δηλώσαμε ὅτι, ἐὰν ὁ πατριάρχης διέψευδε τὶς σχετικὲς δηλώσεις, ἐμεῖς θὰ ἐπαναλαμβάναμε τὸ μνημόσυνο.

Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖνος ἐπέμεινε στὶς πεπλανημένες ἀντιλήψεις του. Τὸ δὲ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱ. Σύνοδος, παρ᾿ ὅλες τὶς πιέσεις ποὺ δέχθηκε, δὲν προχώρησε νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις ἐναντίον μας, δείχνει ὅτι κατὰ βάθος ἀνεγνώριζε τὴν ὀρθότητα τῆς ἐνεργείας μας.

Προσέφερε δὲ ἡ ἐνέργειά μας αὐτὴ ὑψίστη ὑπηρεσία στὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὑπῆρξε ἕνα φρένο στὸν πατριάρχη, ποὺ ἔσπευδε πυραυλοκινήτως πρὸς ἄκαιρον ἕνωσιν μὲ τοὺς παπικούς (Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων, Ἀθῆναι 1973, σσ. 49-50).

† ἐπίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης
Πηγή:augoustinoskantiotis& tideon.org
http://aktines.blogspot.gr/2016/08/blog-post_51.htm

ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ (ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΟΣ, ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ) – ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, ΠΟΥ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΘΑΒΩΡΕΙΟ ΦΩΣ, ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΕΒΑΣΜΟ ΛΕΓΩΜΕ: ΜΗ ΣΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ; ΕΞΕΓΕΡΘΗΤΕ. ΟΙ ΠΡΑΕΙΣ ΓΕΝΗΤΕ ΜΑΧΗΤΑΙ. ΩΣ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΩΝΙΣΘΗΤΕ ΜΕΧΡΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΜΕΧΡΙ ΔΙΩΓΜΩΝ & ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ, ΕΝΤΕΙΝΕΤΕ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΣ ΣΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ & ΤΟΤΕ Η ΕΡΗΜΟΣ & ΠΑΛΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ)


Ἀπόσπασμα «Χριστιανικης Σπίθας» φυλ. 267, Δεκέμβιος 1963
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Γ΄. ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Φῶς καὶ σκότος, ἀρετὴ καὶ κακία

Ἐὰν ἐλέγομεν ὅτι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει δὲν ὑπάρχουν πλέον σήμερον μοναχοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ζοῦν τὸ μοναχικὸν ἰδεῶδες, θὰ διεπράττομεν ἀδικίαν μεγάλην. Ὄχι. Τοιαύτην ἀδικίαν δὲν θὰ διαπράξωμεν ἡμεῖς. Καὶ ἐν τῶ σιδηρῶ τούτω αἰῶνι ὑπάρχουν, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἴπομεν, ὑπάρχουν μοναχοί, οἱ ὁποῖοι ζοῦν τὸ μοναχικὸν ἰδεώδες, ὠς τοῦτο ὑποτυποῦται εἰς τὰ περὶ τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ βιβλία τῶν Πατέρων καὶ Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὑπάρχουν ἀκτήμονες μοναχοί, ἀετοὶ ὑψιπέτιδες. Ὑπάρχουν ἀσκηταί, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἱερᾶς θεωρίας καὶ συνεχοῦς μελέτης εἰς ἄλλο θαβώρειον ὄρος μεταβάλλουν τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ δύναται νὰ ἐπαναλάβουν τὸ τοῦ Πέτρου: «Κύριε καλὸν ἡμᾶς ὧδε εἶναι». Ὑπάρχουν πνεύματα ἐξαϋλωμένα, ἱπτάμενα διὰ τῶν πτερύγων τῆς νοερᾶς, τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς εἰς οὐρανίους κόσμους, εἰς τοὺς ὁποίους τὸ βέβηλον δὲν δύναται νὰ εἰσχωρήση (Ἴδε βιβλίον ἀρχιμ. Γαβριὴλ Διονυσιάτου ἡγουμένου Ἱ.Μ. Ἁγίου Διονυσίου, Λαϋσαϊκὸν Ἁγίου Ὄρους, Βόλος 1953). Ὑπάρχουν ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ἅγιαι ὑπάρξεις, «ὦν οὐκ ἄξιος ὁ κόσμος» ἐν ταῖς ὀπαῖς καὶ σπηλαίοις τὸν μοναχικὸν δίαυλον ἐν ἄκρα αὐταπαρνήσει διανύοντες. Πρὸ τοιούτων ὑπάρξεων τίς δύναται νὰ μὴ ἀποκαλυφθῆ; Διότι ὅ,τι εἶνε ἀληθινόν, καὶ ἐχθρὸς ἀκόμη τὸ σέβεται.

Ἀλλʼ ἐὰν εἶνε ἀληθές, ὅπως εἶνε ἀληθὲς ὅτι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ὑπάρχει ἁγιότης, ἐπίσης εἶνε ἀληθὲς ὅτι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ὑπάρχει καὶ τὸ κακὸν καί, δυστυχῶς, τὸ κακὸν εἰς πολλὰ σημεῖα τῆς μοναχικῆς ζωῆς καὶ πολιτείας φαίνεται τώρα τελευταίως νὰ ὑψώνη θρασεῖαν τὴν κεφαλήν, νὰ νικᾶ καὶ νὰ θριαμβεύη. Δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀποκρύψωμεν.Δὲν ὠφελεῖ νὰ τὸ ἀποκρύψωμεν. Διότι, ὡς λέγουν οἱ Πατέρες, νόσος κρυπτομένη νόσος ἀνίατος. Θʼ ἀναφέρωμεν ἑδῶ μερικὰ συμπτώματα, τὰ ὁποῖα μαρτυροῦν ὅτι ὑπάρχουν ἔλκη, ἔλκη ποὺ κρύπτονται κάτω ἀπὸ τὴν μέλαιναν ἐνδυμασίαν καὶ βόσκουν καὶ ὑποσκάπτουν τὰ βάθρα τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ πολιτείας. Ὅπως ὀρθῶς παρατηρεῖ ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος Πηλουσιώτης, ὁ δριμὺς οὗτος ἐλεγκτὴς τῶν ἠθικῶν παρεκτροπῶν τῶν ἐν κόσμω ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τῶ ἐρήμω βιούντων, δὲν εἶνε τὸ ράσον καὶ ἡ γενειάς, δὲν εἶνε «τρίβωνος καὶ ὑπήνης ἐπείδειξις» ἀσφαλὴς ἀπόδειξις ἀσκήσεως. Δύναται κᾶτω ἀπὸ τὸ κοσμικὸν ἔνδυμα νὰ κρύπτεται ἄγγελος, ὅπως δύναται καὶ κάτω ἀπὸ τὸν καλογηρικὸν ράσον νὰ κρύπτεται σατανᾶς. Καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος δὲν κινδυνεύει τόσον ἐκ τῶν ἔξωθεν, ἀλλὰ ἐκ τῶν ἔσωθεν, ἐκ τῶν μοναχῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς καθόλου ἀγωγῆς των, ἀναξίως τῶν ἱερῶν παραδόσεων τοῦ μοναχισμοῦ, δίδουν ἄφθονον ὕλην καυχήματος τῶ Διαβόλω.


Συμπτώματα βαρείας νόσου

Ἀλλὰ ποια τὰ συμπτώματα τῆς βαρείας νόσου, ἥτις κατατρώγει τὴν καρδίαν τῆς μοναχικῆς ζωῆς; Πρῶτον σύμπτωμα ἀναφέρομεν τὴν ἐμφάνισιν τῆς πολυτελείας, τῶν περιττῶν πραγμάτων, τῆς χλιδῆς καὶ ματαιότητος, ποὺ εἰς τὸν ἱερὸν τόπον ἔρχεται εἰς ζωηρὰν ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἄκραν λιτότητα τῶν ἁγίων ἀσκητῶν, ἀντίθεσιν τοιαύτην, ἥτις κάμνει τὸν εὐσεβῆ ἐπισκέπτην νὰ ἐνθυμῆται τὸ ρητὸν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «ὅς μὲν πεινᾶ, ὅς δὲ μεθύει» (Α΄ Κορινθ. 11, 21).

Φλογερὸς ὑμνητὴς τοῦ μοναχικοῦ βίου, εὐσεβὴς καθηγητὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ὄχι θεολόγος, ἀλλὰ φιλόλογος, μετὰ λύπης παρατηρῶν τὴν ἐν τῶ ἁγίω Ὄρει ἀντίθεσιν μεταξὺ πολυτελείας καὶ λιτότητος, ἔγραφε πρὸ ἐτῶν τὰ ἐξῆς: Ἄλλοι (ἐκ τῶν καλογήρων) πατῶντες ἐπὶ ταπήτων καὶ ἐνδιαιτώμενοι ὡς μεγιστᾶνες, χέρια λευκά, ἀμάθητα ἀπὸ τὸν κόπον, νυσταλέα μάτια τῆς ἁμαρτίας (τῆς νοσταλγίας τοῦ κόσμου) καὶ ἄλλοι ἀμπελικοί, καὶ βοσκοὶ καὶ θαλασσινοὶ καὶ ἐργοχειράδες ποὺ πελεκοῦν καὶ γλύφουν σταυρούς, εἰκόνες, κουτάλια καὶ πλέκουν κάλτσες καὶ σκάβουν κιʼ ἀπὸ τὰ εὐλογημένα των χέρια, ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα τοῦ ἀσάρκου σώματός των θʼ ἀγορασθῆ τὸ κριθαρένιο ψωμὶ καὶ τὸ λίγο κρασὶ ποὺ θὰ τοὺς συντροφεύση κατὰ τὰς ἡμέρας ὅπου δὲν ξηφροφαγοῦν. Κόσμος ἀνόμοιος… Ἄλλος δὲ λογοτέχνης καὶ ἀκαδημαϊκὸς ἐπισκεφθὴς τῆν πολυτελεστέραν τῶν ἰδιορρύθμων Ἱ. Μονῶν ἔμεινε κατάπληκτος ἐνώπιον κοσμικῆς (λάθος καλογερικῆς) τραπέζης, εἰς τὴν ὁποίαν παρετέθη σειρὰ ἀλλεπαλλήλων πινακίων ποὺ ἐσχημάτιζον πυραμίδα καὶ ἔκ τινος ἰδιαιτέρου φαγητοῦ, ποὺ ἐγεύθη, καλογερικῆς κατασκευῆς νικώσης καὶ τὸν καλύτερον κοσμικὸν μάγειρον, ἔλαβε δυστυχῶς ἀφορμὴν ὁ κύριος αὐτὸς νὰ διακωμωδήση τὴν ἀσκητικὴν ζωὴν καὶ νὰ ἑρμηνεύση σεξουαλικῶς τὴν τέχνην τοῦ καλογήρου μαγείρου προσπαθοῦντος νὰ ἱκανοποιήση πλουσίως τὸ αἰσθητήριον τῆς γεύσεως καὶ τοῦτο πρὸς ἀποζημίωσιν ἄλλων ἡδονῶν ποὺ ἀπωλέσθησαν ἐν τῶ καλογερισμῶ…

Ἄλλο σύμπτωμα τῆς βαρείας Ἁγιορειτικῆς νόσου εἶνε ὅτι ἡ ἐξουσία οὐχὶ σπανίως ἐκφεύγει ἐκ τῶν χειρῶν τῶν ἁγίων καὶ περιέρχεται εἰς χεῖρας ἀναξίων ὑποκειμένων, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν σατραπικῶς καὶ λυμαίνονται τὸ ἱερὸν χρῆμα τῶν Ἱ. Μονῶν. Φρίττει τις ἀναγινώσκων ἀντίγραφα καταδικαστικῶν ἀποφάσεων, διʼ ὦν ἄτομα μηδεμίαν ἐσωτερικὴν σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν εὐσέβειαν, ἀλλὰ ὑποκριμόμενα ταύτην κατώρθωσαν νὰ κυριαρχήσουν ἐν τῆ διοικήσει καὶ διαχειρήσει, νὰ ὀνομασθοῦν προϊστάμενοι, καὶ ὡς προϊστάμενοι νὰ ἔχουν ἐλευθερία κινήσεως, νὰ ἐξέρχωνται ἐκ τοῦ Ἁγίου Ὄρους διὰ νὰ κατασπαταλοῦν τὸ ἱερὸν χρῆμα ζῶντες μετὰ πορνῶν καὶ παλλακίδων. Ἕνας ἐξ αὐτῶν περιεφέρετο ἐν τῶ κόσμω ὑπὸ διάφορα ψευδώνυμα, ἕως ὅτου ἐνέπεσεν εἰς τὰ δίκτυα τῆς Ἀστυνομίας. Ἄλλοι δὲ μοναχοὶ καταλλήλως διαπορθμεύουν τὸ ἱερὸν χρῆμα εἰς συγγενικά των πρόσωπα καὶ προικίζουν ἀδελφὰς καὶ ἀνεψιὰς καὶ ὑποστηρίζουν συγγενεῖς ἀπίστους καὶ ἀθέους καὶ μυκτηριστὰς παντὸς ἱεροῦ καὶ ὀσίου. Ἡ συμπρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὡραία Θεσσαλονίκη, ἔχει κατασκανδαλισθῆ ἐκ τῆς διαγωγῆς τῶν μεγιστάνων τούτων τῆς μοναχικῆς πολιτείας…

Τρίτον σύμπτωμα. Αἱ ἀδικίαι τῶν κυριάρχων Μονῶν εἰς βάρος κελλιωτῶν, αἱ προστριβαὶ καὶ αἱ ἔριδες περὶ τῶν ὀρίων καὶ δικαιωμάτων. (Ἴδε ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ αἱ ἐξ αὐτῶν ἀδικίαι κατὰ τῶν κελλιωτῶν, Ἀθῆναι 1931). Τέταρτον σύμπτωμα! Ἀλλὰ πῶς τοῦτο νʼ ἀναφέρωμεν; Πρέπει τις νὰ κλαίη καὶ νʼ ἀναστενάζη, διότι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει φρικώδη ἁμαρτήματα, τὰ ὁποῖα ἀποφεύγωμεν νὰ κατονωμάσωμεν, κατώρθωσαν νὰ εὕρουν καὶ ἐκεῖ λιπαρὸν ἔδαφος καλλιεργείας… Ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω συνθήκας εὐλαβεὶς μοναχοὶ ὑποφέρουν ψυχικῶς καὶ οἱ πλέον εὐαίσθητοι ἐξ αὐτῶν ἐγκαταλείπουν τὰς Μονὰς καὶ ἀναζητοῦν εἰς τὰς ὀπὰς καὶ τὰ σπήλαια τοῦ Ἁγίου Ὄρους καταφύγιον διὰ νὰ ζήσουν κατὰ μόνας ἤ καὶ ἐξέρχονται τοῦ Ἁγίου Ὄρους, διότι δὲν δύνανται κατὰ τὰς ὥρας τῶν ἱερῶν ἀγρυπνιῶν οἱ ἄλλοι νʼ ἀνοίγουν τὰ ραδιόφωνά των καὶ νʼ ἀκούουν πορνικὰ ἄσματα ἡμετέρων καὶ ξένων ραδιοφωνικῶν σταθμῶν… Θὰ ἔπρεπε νὰ ζῆ σήμερον ἕνας Εὐστάθιος Θεσσαλονίκης, ἵνα δεόντως περιγράψη καὶ καυτηριάση τὰς φοβερὰς παρεκτροπὰς ἐκ τῆς ἀληθοῦς μοναχικῆς ζωῆς τῶν ἀμονάχων ἐκείνων μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι κάτω ἀπὸ τὸ ράσον κρύπτουν ὁλόκληρον λεγεῶνα κακιῶν, μικρῶν καὶ μεγάλων δαιμονίων. Ὡς ἔγραψεν εἰς εἰδικὸν φυλλάδιον ἐκλεκτὸς μοναχός, ἐξ ἄλλων τινῶν ἀπόψεων κρίνων τὴν ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει κινδυνεύουσαν νὰ δημιουργηθῆ ἐκεῖ παγίαν κατάστασιν, ὄντως τὸ Ἅγιον Ὄρος εὑρίσκεται ΕΝ ΚΙΝΔΥΝΩ.

Ἀλλὰ τί πρέπει νὰ γίνη διὰ νὰ σωθῆ τὸ Ἅγιον Ὄρος ἐκ τῆς βεβαίας καταστροφῆς πρὸς τὴν ὁποίαν ὁλοταχῶς φέρεται, ἐὰν συνεχισθῆ ἡ ἐκεῖ ἐπικρατοῦσα ἀθλία κατάστασις;

Ἐπανάστασις ῥιζικὰ μέτρα
Ἁρμόδιοι διὰ τὴν ὑπόδειξιν τῶν δεόντων γενέσθαι εἶνε οἱ εὐλαβέστατοι, οἱ ζηλωταὶ μοναχοί. Αὐτοὶ δὲν πρέπει νὰ θεώνται ἀπαθῶς τὴν κατάστασιν, ἀλλʼ ὀφείλουν νὰ ἐπαναστατήσουν ἐπανάστασιν εἰρηνικὴν καὶ Ἁγίαν, ἥτις διὰ ῥιζικῶν μέτρων θὰ ἀνακόψη τὴν πρόοδον τοῦ κακοῦ καὶ θὰ συντελέση εἰς τὴν ἀνατολὴν ἐνδόξων καὶ πάλιν ἡμερῶν τῆς ἀληθοῦς μοναχικῆς ζωῆς καὶ πολιτείας.

Ἄς ἐπιτραπῆ καὶ εἰς ἡμᾶς μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν ποὺ τρέφομεν πρὸς τὴν ἀληθῆ μοναχικὴν ζωὴν νὰ ὑποδείξωμεν συντόμως τὰ ἐξῆς:
1 – . ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΣ. Ἐπιτροπὴ τῶν πλέον ὑπερόχων μοναχῶν, τῶν διακρινομένων διὰ τὰ αὐστηρὰ ἤθη αὐτῶν, ἐξουσιοδοτουμένη δεόντως νὰ κάμνη τὸν σταυρόν της καὶ νὰ λάβη εἰς τὰς χεῖρας ἀτρομήτως τὸ κόσκινον, καὶ νὰ κοσκινίση ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον ἕως εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον τὴν χερσόνησον, μονάς, σκήτας, κελλία, καλύβας, καὶ ὅ,τι στοιχεῖον δυσήνιον εὕρη διὰ μίαν γνησίαν μοναχικὴν ζωήν, βοηθουμένη καὶ ὑπὸ τῆς Ἀστυνομικῆς Δυνάμεως νὰ περισυλλέξη καὶ ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον τῶν ἀτάκτως παρὰ τὴν Εὐαγγελικὴν διδαχὴν καὶ παράδοσιν περιπατούντων νὰ ἐγκλείση εἰς μίαν ἤ καὶ περισσοτέρας Ἱ. Μονάς, εἰδικῶς διαρρυθμιζομένας, ἔξωθεν τῶν ὁποίων νὰ γραφῆ τὸ περίφημον ἔμβλημα τοῦ Παχωμίου, τὸ πλέον δύσκολον γράμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ άλφαβήτου, τὸ γράμμα Ξ. Εἰς τὰς μοναχικὰς ἀδελφότητας Ξ θὰ γίνη δεύτερον κοσκίνισμα καὶ ὅσοι ἐμφανῶς δείξουν σημεῖα μετανοίας, θὰ μείνουν καὶ θὰ μεταβληθοῦν εἰς εὔχρηστα σκεύη, οἱ δὲ ἄλλοι, ὡς σκωρία πλέον ἄχρηστος θὰ πρέπει νὰ ἐκτιναχθοῦν μακρὰν τῆς καμίνου.

2 – . ΟΛΟΣΧΕΡΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΟΥ. – Μετὰ τὴν ἀναγκαίαν ἐκκαθάρισιν πόσοι θὰ ὑπολειφθοῦν; 600, 500, 300; Εὐλογητὸς ὁ Θεός! Φθάνει ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς διὰ νὰ φημιουργήση νέας μοναχικὰς ἀδελφότητας, αἱ ὁποῖαι ἀνάγκη νὰ ζοῦν κοινοβιακῶς, διότι τὸ κοινόβιον εἶνε ὁ ἄριστος τρόπος ζωῆς, τὸν ὁποῖον ἔζησεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τῶν μαθητῶν του συμπήξας τὸ πρῶτον κοινόβιον τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἐνῶ τὸ ἰδιόρρυθμον εἶνε πηγὴ πάσης ἀθλιότητος ἐν τῆ μοναχικῆ ζωῆ καὶ εἶνε ἀπορίας ἄξιον πῶς μέχρι σήμερον δὲν ἔχει καταργηθῆ. Ὅταν λέγωμεν κοινόβιον νοοῦμεν ἀληθὲς κοινόβιον, διότι πολλὰ τῶν σημερινῶν κοινοβίψν ἔχουν μόνον τὸ ὄνομα τοῦ κοινοβίου, ἀλλὰ τὸ ἰδιόρρυθμον καὶ ἐκεῖ βασιλεύει. Ἀνάγκη ἀπόλυτος σὺν τῶ κοινῶ συσσιτίω, νὰ προσφέρεται τοῖς πάσιν καὶ πλούσιον πνευματικὸν συσσίτιον. Χρειάζονται κοινὴ μελέτη καὶ ἑρμηνεῖα Γραφῆς, ἐξύψωσις τῆς τυπικῆς λατρείας εἰς πνευματικήν, συχνὴ συμμετοχὴ εἰς τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον καὶ τρὶς τῆς ἑβδομάδος σύντομος πρακτικὴ ὁμιλία τοῦ ἡγουμένου κατὰ τὸ σύστημα τοῦ Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου.

3 – . ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΝΕΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΟΥ.
Μή, σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἀδελφοί, μὴ ἐξαναστῆτε ἀκούοντες νέον καταστατικὸν χάρτην τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Διότι ὁ καταστατικὸς χάρτης δὲν εἶνε ἱερὸν κείμενον ὡς αἱ Ἁγίαι Γραφαὶ καὶ οἱ ὄροι τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἑξάκις ἤ ἑπτάκις μέχρι σήμερον ἔχει μεταβληθῆ, ὁ δὲ πρῶτος καταστατικὸς χάρτης, ὁ καὶ τράγος, λεγόμενος, ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, ἱδρυτοῦ τῆς ἁγιορειτικῆς ζωῆς συνταχθείς, ὑπῆρξε διὰ τὴν ἐποχήν του μία μεταρρύθμισις, μία ἐπανάστασις κατὰ τῆς τότε ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ἐπικρατούσης μοναστικῆς καταστάσεως. Δύναται, λοιπόν, καὶ ὁ σήμερον καταστατικὸς χάρτης, βάσει τοῦ ὁποίου τὸ Ἅγιον Ὄρος κυβερνᾶται, νὰ μεταρρυθμισθῆ, καὶ νὰ γίνει τελειότερος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους.

4 – . Ἐπάνοδος εἰς τὴν μοναχικὴν ζωὴν τῆς παλαιᾶς διακονίας, ἥτις ἐδόξασέ ποτε τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἡ διακονία αὕτη εἶνε ἡ διακονία τοῦ καλλιγράφου ἤ ἀντιγραφέως βιβλίων, ἥτις ἐν τῆ συγχρόνω ἐποχῆ θὰ ὀνομασθῆ διακονία στοιχειοθέτου – τυπογράφου – βιβλιοδέτου. Ἐκ τοιούτων μοναχῶν δύναται νὰ δημιουργηθῆ ἕνα θαυμάσιον ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΝ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ, ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ ἐξέρχωνται Ἅγιαι Γραφαί, Πατερικὰ βιβλία, Περιοδικὰ καὶ θρησκευτικὴ ἐφημερὶς διὰ τῶν ὁποίων ἡ ἐπὶ τοῦ κόσμου πνευματικὴ ἐπιρροὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους θὰ εἶνε τεραστία. Ἀκόμη δὲ θὰ ἠδύνατο ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει καὶ Ραδιοφωνικὸς σταθμὸς νὰ ἐγκαθιδρυθῆ, ὅστις ὑπὸ τὴν διοίκησιν μιᾶς ὁμάδος λογίων μοναχῶν εὑρισκόμενος θὰ μετέφερε τὴν φωνὴν τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου. Ἀκόμη… Ἄχ! Πόσα θὰ ἠδύναντο νὰ γίνουν, ἐὰν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐν ταῖς καρδιαῖς τῶν μοναχῶν ἤναπτε τὰς φλόγας μιᾶς νέας Πεντηκοστῆς.

5 – . Διὰ τὴν εὐταξίαν, τὸν συντονισμὸν καὶ δραστηριοποίησιν πάσης ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει γενομένης πνευματικῆς κινήσεως πρέπει νὰ ἐπανέλθη ὁ θεσμὸς τοῦ ΠΡΩΤΟΥ, τοῦ ὁποίου τώρα σκιὰ εἶνε ὁ πρωτεπιστάτης τῆς Ἱ. Κοινότητος, τῆς ἑδρευούσης ἐν Καρυαῖς.
Ὁ στενὸς χώρος δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἐπεκταθῶμεν ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω. Θὰ ἐπανέλθωμεν ἴσως ἄλλοτε ἐκτέθοντες ἐκτενέστερον τὰς ἀνωτέρω σκέψεις μας, ἀφοῦ προηγουμένως ἀκούσωμεν μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ ἄλλας φωνάς, συμφωνούσας ἤ διαφωνούσας πρὸς τὰς ἡμετέρας κρίσεις καὶ ἀπόψεις.
* * *

Καὶ ἤδη πρὸς τοὺς μοναχούς, τοὺς ἀληθινοὺς μοναχούς, οἱ ὁποῖοι ἀκτινοβολοῦν κἄτι ἀπὸ Θαβώρειο φῶς, μετὰ πολλοῦ σεβασμοῦ στρεφόμεθα καὶ λέγομεν:

Σεβαστοὶ Ἁγιορεῖται μοναχοί, εἰς οὕς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησαν! Κατοικεῖτε εἰς μίαν εὐλογημένην χερσόνησον. Ἡ ἐδαφική της ἔκτασις εἶνε ὡς ἡ τῆς νήσου Νάξου, ἐπὶ τῆς ὁποίας ζοῦν περὶ τὰς 20 χιλιάδας κατοίκων. Σεῖς δὲ ὑπερβαίνετε τὰ 2.000 ἄτομα. Εἶσθε τὸ πλέον ἀραιοκατωκημένον μέρος τῆς Ἑλλάδος, ἱκανὸν νὰ θρέψη πενταπλάσιον πληθυσμόν. Πλοῦτος, ὑλικὸς πολύς. Πράσινος χρυσὸς ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν δασῶν ρέει, καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ ρεύση περισσότερον… Διατελεῖτε ἀφορολόγητοί. Ἀπολαύετε αὐτονομίας, ἰδιαιτέρων προνομίων. Ἔχετε τὰς ὑλικὰς ἐκείνας προϋποθέσεις, διὰ νὰ δώσητε σάρκα εἰς ἰδέας, καὶ νὰ ἐπιτελέσητε θαύματα πρὸ τῶν ὁποίων θὰ μείνη ἔκθαμβος ἡ Ἑλλάς, καὶ ὅλος ὁ Ὀρθόδοξος κόσμος. Ἕν τι λείπει, τὸ σπουδαιότερον, ἡ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΙΣΙΣ, ἡ ὁποία τὸ νοσογόνον τέλμα εἰς ἀειρρόους πηγὰς ζώντων ὑδάτων θὰ μεταβάλη τὸ Ἅγιον Ὄρος. Πρὸς τοῦτο χρειάζεται, ὡς εἴπομεν, μία ἐπανάστασις Ὀρθοδόξων ψυχῶν. Καὶ φορεῖς τῆς ἁγίας ἐπαναστάσεως πρέπει νὰ γίνετε σεῖς, φορεὶς ἑνὸς νὲου κινήματος Ἁγίου Ἀθανασίου Ἁγιορείτου, κινήματος Κολλυβάδων. Ὑπάρχουν ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει τριακόσιοι μοναχοί, «ἄνδρες ἐπιθυμιῶν» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Ἐὰν ὑπάρχουν, σεῖς γνωρίζετε. Φθάνουν οἱ ὀλίγοι νὰ ἐπιτελέσουν τὸ νεώτερον Ἁγιορειτικὸν θαῦμα. Ὀρθῶς ὑπεμνήσθη εἶς Πλάτων, χίλιοι Πλάτωνες, εἶς μοναχός, ἀληθὴς μοναχός, χίλιοι μοναχοί, διότι εἶς μοναχὸς θὰ εἶνε μαγνήτης ἐλκύων καὶ ἄλλους, διότι εἶς ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου κρείσσων ἤ μύριοι παράνομοι.

Ὦ εὐλαβεὶς μοναχοί, δὲν σᾶς τρομάζει ἡ σημερινὴ κατάστασις τοῦ Ἁγίου Ὄρους; Ἐξεγερθῆτε. Οἱ πραεῖς γενῆτε μαχηταί (Ἰωὴλ δ΄ 11). Ὡς εἶς ἄνθρωπος ἀγωνισθῆτε μέχρις αἵματος, μέχρι διωγμῶν καὶ μαρτυρίου, νικήσατε τὸ κακόν, ἐντείνετε ὅλας τὰς πνευματικάς σας δυνάμεις, ἐκμεταλλευθῆτε μέχρι διλέπτου ὅλον τὸν ἀμύθητον ὑλικὸν καὶ πνευματικὸν πλοῦτον ποὺ περικλείει ἡ ἱερᾶ σας γῆ, καὶ τότε ἡ Ἔρημος καὶ πάλιν πνευματικῶς θὰ κυβερνήση τὸν κόσμον. Ναί! Τὸ πιστεύομεν ἀκραδάντως. Καὶ ἔστω τὸ παρὸν ὡς κραυγὴ πόνου διὰ τὴν ἐν Ἁγίω Ὄρει θλιβερὸν κατάστασιν καὶ τελευταία φωνὴ ἐπὶ τῆ λήξει τῶν ἑορτῶν τῆς χιλιετηρίδος (963-1963).

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

ΟΛΑ ΣΥΝΤΡΙΜMΙΑ… Όλοι οι θεσμοί ψυχορραγούν. (Το σχόλιο μας)


ΟΛΑ ΣΥΝΤΡΙΜMΙΑ…
Εάν το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται;» (Κατά Ματθαίον 5.13)

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

Είναι πολύς καιρός τώρα που ο τόπος μας βυθίζεται μέσα στην πιο τραγική παρακμή. Είναι πολύς καιρός που όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις του ελλαδικού προτεκτοράτου συμβάλλουν στην εκποίηση της χώρας και στην πνευματική διάλυση αυτού του λαού, μέσα από το οργανωμένο και μεθοδικό ξεχαρβάλωμα των αξιών, της πίστης, της γλώσσας και της παιδείας του. Ενός λαού που περνά τραγικές στιγμές, όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά πρωτίστως επειδή χωρίς πλέον ιστορική μνήμη, εθνικά απονευρωμένος και θρησκευτικά αποχρωματισμένος, έχει χάσει πια τα πνευματικά του αντισώματα, αυτά που του επέτρεπαν να επιβιώνει σε οικονομικά ή πολιτικά πολύ χειρότερους από τον σημερινό καιρούς. Κι έχει απομείνει χαμένος μέσα στη σύγχυση, σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, αποστερημένος από τα πιο ζωτικά στοιχεία της ταυτότητάς του, εθισμένος πλέον στο να καταπίνει αμάσητα τόσα και τόσα νεοταξίτικα «προοδευτικά» σκουπίδια, βουλιάζοντας καθημερινά στην ανοησία, την ασυναρτησία και την παραφροσύνη. Και βρίσκεται πια στο χειρότερο σημείο της μακραίωνης Iστορίας του, καθώς κατρακυλά στην άβυσσο και προς το ιστορικό του Τέλος.

Και ενώ τέτοια είναι η κατάσταση, δεν φαίνεται να υπάρχει ανθρωπίνως τίποτε που να δείχνει ικανό να ανασχέσει αυτήν την πτώση. Και φυσικά δεν εννοούμε μόνο τις διεφθαρμένες πολιτικές ηγεσίες (σε αξεδιάλυτη πάντα σχέση με τα εξωνημένα ΜΜΕ της διαπλοκής) και τη χιλιοειπωμένη διαπίστωση του άθλιου ρόλου τους. Εννοούμε τα πάντα.
Όλοι οι θεσμοί ψυχορραγούν, κάθε τι που θα μπορούσε να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει, βρίσκεται και αυτό σε επιθανάτιο ρόγχο.

Δείτε για παράδειγμα την κατάντια της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλες της ανεξαιρέτως τις βαθμίδες, ενός χώρου που λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια συστηματικά και οργανωμένα ως χώρος απερίγραπτης βλακείας, αποδόμησης αξιών και απροκάλυπτης επιβολής κάθε είδους νεοταξίτικου πειραματισμού - και μαζί ως ανελέητο μέσο μαζικής λοβοτομής, ψυχοδιανοητικού ευνουχισμού και χυδαίου αφελληνισμού των δύσμοιρων ελληνοπαίδων, με την εγκληματική εννοείται συνενοχή και συνέργεια των αυτοφερομένων ως «λειτουργών» του (καθώς οι ελάχιστοι δάσκαλοι και καθηγητές που νοιάζονται πραγματικά ή έχουν στοιχειώδη επίγνωση του ρόλου τους και βέβαια είναι αποφασισμένοι να αντισταθούν στο οργανωμένο έγκλημα - έργοις και όχι λόγοις - αποτελούν φωτεινή εξαίρεση που απλώς επιβεβαιώνει τον άθλιο κανόνα).

Δείτε (άλλο παράδειγμα) τον χώρο της λεγόμενης διανόησης του τόπου, που ασφαλώς έχει ήδη εδώ και πολλά χρόνια αποδειχθεί ο ξεπεσμός και η πλήρης απουσία του από τις πνευματικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις της εποχής (μάλλον φυσιολογικό βέβαια για ανθρώπους που πρόδωσαν και ξεπούλησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν μέσα τους και εξαγόρασαν θώκους, καρέκλες και κρατικά κονδύλια με αντίτιμο ένα κάποτε ελπιδοφόρο ίσως παρελθόν και έτσι από δημιουργοί, αμφισβητίες και δυνητικοί εμπνευστές και ταγοί αγώνων κατάντησαν άθλια βολεμένα γιουσουφάκια και θλιβερά συστημικά εξαπτέρυγα).

Δείτε επίσης πού διολισθαίνει ο χώρος της διοικούσας Εκκλησίας μας. Χώρος βέβαια παλαιόθεν χτυπημένος από φαινόμενα καριερισμού, ηθικών παρεκτροπών και…μασωνικών εναγκαλισμών, βρίσκεται όμως πλέον σε κατάσταση σχεδόν πλήρους αποκαθήλωσης. Και το χειρότερο έχει παρασύρει στην πτώση της και μέγα μέρος του κάποτε ανθιστάμενου κατώτερου κλήρου. Σκεφτείτε πού έχει κατρακυλήσει πια η συντριπτική πλειονότητα των αρχιερέων, αλλά και των απλών παπάδων μας, και πόσο πολύ αντί να βοηθά, σκανδαλίζει και αποδιοργανώνει τους πιστούς. Άνθρωποι άφρονες ή κακόφρονες, αθεολόγητοι, δομούντες λόγον κακοδοξίας και πνευματικής συγχύσεως. Άνθρωποι που έχουν δει τη διακονία του λαού του Θεού ως αξίωμα, ως μέσο βιοπορισμού, ως κοσμική καριέρα ή στην καλύτερη των περιπτώσεων ως κοινωνική αποστολή προτεστάντικης ηθικολογίας, και που πιπιλίζουν πλέον όλο και πιο πολύ τη θλιβερή καραμέλα του εκμοντερνισμού και τις αγαπολογικές διαθρησκειακές πομφόλυγες της οικουμενιστικής τους παραληρηματικής πλάνης.


Και το χειρότερο είναι πως η κατάσταση δείχνει καθημερινά να χαρακτηρίζει και να αφορά ολοένα και περισσότερους. Φαίνεται όλο και περισσότερο ότι βρισκόμαστε στα έσχατα χρόνια, για τα οποία γράφτηκε ότι και οι εκλεκτοί θα πλανηθούν. Πόσοι και πόσοι «εκλεκτοί» αλήθεια δεν αποδεικνύονται καθημερινά ολίγιστοι και ανάξιοι των περιστάσεων;

Δεν είναι εκπληκτική η απόλυτη σιωπή στην οποία έχουν εσχάτως παραδοθεί άλλοτε λαλίστατοι μητροπολίτες; Δεν είναι πραγματικά εκπληκτική η υποτονική και ανεπαρκής στα πλείστα ζητήματα (στο δε θέμα ειδικά του Οικουμενισμού εντελώς απαράδεκτη) στάση των μοναστηριών του Αγίου Όρους (αιφνιδιάζοντας ακόμη κι όσους γνωρίζουμε την πτωτική πορεία του άλλοτε προπύργιου της Ορθοδοξίας, ως εμφανές επίχειρο τόσων δεκαετιών εκκοσμίκευσης και…ευρωπαϊκών κονδυλίων); Δεν είναι εντυπωσιακό πόσα πρόσωπα που έως τώρα θεωρούνταν υπεράνω αμφιβολίας και έχαιραν εκτίμησης, καθημερινά «ζυγίζονται, μετρώνται και ευρίσκονται ελλιπείς»; Δεν είναι εντυπωσιακό πόσοι ρασοφόροι (αλλά και λαϊκοί) αποκαθηλώνονται, δείχνονται ανακόλουθοι με τους ίδιους τους έως χτες εαυτούς τους, αποδεικνύονται ελάχιστοι στα μάτια όσων τους είχαν μέχρι τώρα ως πρότυπα; 


Η νέα φάση της επέλασης του νεοεποχίτικου πανθρησκειακού συγκρητισμού αφ’ ενός (με την αιρετική ψευτοσύνοδο της Κρήτης και με όλα όσα ακολούθησαν και σημειώνονται καθημερινά), αλλά και τα συνεχή ανεκδιήγητα «επιτεύγματα» μίας δράκας ανελλήνιστων κι εκκλησιομάχων νεοταξιτών με ψευδοπροοδευτικό ιδεασμό που κυβερνούν τον τόπο αφ’ ετέρου (με το νομοθετικό τερατούργημα της μέσω…fast truck διαδικασιών αλλαγής φύλου ακόμη και για μικρά παιδιά να είναι το τελευταίο, αλλά ασφαλώς όχι και το έσχατο), ενώ έχουν ανοίξει πεδία δόξης λαμπρά για τους γενναίους, από την άλλη έχουν
καταστήσει σαφή την κατάντια τόσων και τόσων φοβικά ριψάσπιδων και βολικά προσκυνημένων. Και ο κατάλογος με τα ονόματα των τελευταίων δυστυχώς διευρύνεται καθημερινά. Με γεωμετρική πρόοδο.


Και η ίδια θλίψη χαρακτηρίζει φυσικά και τον λεγόμενο πατριωτικό χώρο (χώρο άλλωστε που εκ των πραγμάτων ταυτίζεται ή έστω συνδέεται στενά με τον εκκλησιαστικό). Χώρο που επίσης μαστίζεται εκκωφαντικά από την ανεπάρκεια, τη ματαιοδοξία, την εγωπάθεια, τα αρχηγικά σύνδρομα, την υστεροβουλία. Και δεν εννοούμε φυσικά μόνο τους σεσημασμένους πλέον πατριδοκάπηλους απατεώνες. Στην πραγματικότητα όμως, των αλλωνών (και πάλι των δήθεν «εκλεκτών») η καπηλεία, ακόμη κι όταν δεν είναι πάντα απολύτως συνειδητή, είναι ακόμη πιο επικίνδυνη, γιατί απλά αυτοί ακόμη εμπνέουν μέρος του κόσμου, ακόμη χαίρουν κάποιας εκτίμησης, άρα πολύ πιο βαριά θα είναι η απογοήτευση και ο σκανδαλισμός των καλοπροαίρετων, όταν η αναπόφευκτη ώρα της αποκαθήλωσης φτάσει κάποια στιγμή. Δείτε αλήθεια ποιοι προβάλλονται (ή αυτοπροβάλλονται) τα τελευταία χρόνια ως αμύντορες εθνικών και πνευματικών αξιών, ποιοι υποτίθεται ότι προσπαθούν να εμπνεύσουν τον λαό μέσω έντυπης και ηλεκτρονικής αρθρογραφίας, μέσω τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής παρουσίας και ετέρων «δράσεων». Κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι «αναλυτές», που αραδιάζουν έωλες ανοησίες από την ασφάλεια του πληκτρολογίου τους. Ευκαιριακοί γραφιάδες που περιφέρουν εδώ κι εκεί το υπερτροφικό εγώ τους, με λόγια παχιά υπέρ πίστεως και πατρίδος - και με «αγώνες» πάντοτε εκ του ασφαλούς. Έτεροι μελετητές και συγγραφείς, που σταθερά εγκλωβισμένοι ανάμεσα στις ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και την πλάνη της οίησής τους, έχουν αυτοκαταδικαστεί να βιώνουν το αδιέξοδο σύγχρονων σισσύφειων συνδρόμων, καθώς το μόνο που εμπιστεύονται είναι ο…πανίστωρ λογισμός τους. Βολεμένοι συστημικοί απόστρατοι, με όψιμες «ευαισθησίες» και ονειρώξεις καινοφανών πολιτικών ρόλων, αδύναμες βέβαια στην πραγματικότητα να αποκρύψουν την πρωτοφανή τους ανικανότητα και ανεπάρκεια. Πονηροί και γόητες, που «προκόπτουσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι», δήθεν ανένδοτοι υπερασπιστές υψίστων αξιών, στην πραγματικότητα όμως υποκριτές κι υστερόβουλοι έμποροι ελπίδας. Λογής-λογής ακόμη ανόητοι με κωμικοτραγικές μεγαλοστομίες για την ίδρυση κινημάτων τα οποία θα…αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη και θα βγάλουν την πατρίδα από την κρίση. Και όλα αυτά δεν είναι φυσικά ονειροφαντασίες. Επειδή χρόνια και χρόνια σχετιζόμαστε με τους χώρους αυτούς, πλέον όλοι γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας. Τελεία και παύλα. Οι καραγκιόζ μπερντέδες μέρα με τη μέρα καταρρέουν. Κανείς δεν μπορεί πια να κρυφτεί.

Τίποτε όρθιο λοιπόν. Όλα συντρίμμια. Και γιατί όχι δηλαδή; Δεν είναι σωστό αυτό που λέγεται, ότι «κατά τας καρδίας ημών και οι άρχοντες ημών»; Λαός δυσσεβής και αποχαυνωμένος, βαθιά άρρωστος και παρακμιακός, λαός σε πρωτόγνωρη τύφλωση και αποστασία, με ποιο δικαίωμα άραγε να απαιτεί ή να αναμένει κάτι ανώτερο; Τοιούτοι έπρεπον ημίν και αρχιερείς και πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι και διανοούμενοι και δημοσιογράφοι και εκπαιδευτικοί και ό, τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Τοιούτοι έπρεπον ημίν και «πατριώτες» και «μαχητές» και ψοφοδεείς εθναμύντορες και λοιποί δήθεν μπροστάρηδες. Τέτοιοι και χειρότεροι. Άξιον και δίκαιον…

Από την άλλη ωστόσο, όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις, όσο κι αν φαντάζουν (και είναι) θλιβερές, δεν πρέπει να προκαλούν απογοήτευση, πόσω δε μάλλον απελπισία. Ας θυμόμαστε ότι η γνώση, όσο κι αν είναι δυσάρεστη, είναι πάντοτε προτιμότερη από την άγνοια. Στο κάτω-κάτω, αρκετά πιστέψαμε, αρκετές ελπίδες σκορπίσαμε μάταια, αρκετά «πεποίθαμεν επί υιούς ανθρώπων, οις ουκ έστιν σωτηρία», αρκετά εξαπατηθήκαμε, αρκετά προδοθήκαμε.
Ας ευχόμαστε τώρα να είναι ακριβώς η εποχή που ο Θεός θα αποκαλύψει το ποιον όλων - και θα φροντίσει να αποκατασταθεί η ζημιά που προκαλούν στους καλοπροαίρετους όλοι αυτοί οι επίδοξοι φωτιστές και σωτήρες. Ως πότε άλλωστε θα επιτρέπει να εμπαίζεται το όνομά Του στα χείλη όσων τον επικαλούνται «επί ματαίω», πλανώντες εαυτούς και αλλήλους, καπηλευόμενοι τα πάντα, ευτελίζοντας ιερά και όσια; Αυτός ο τόπος ούτως ή άλλως, στο έσχατο σημείο παρακμής που έχει φτάσει, χρειάζεται πια μόνο ένα μεγάλο θαύμα, μία άνωθεν δραστική επέμβαση, για να σωθεί. Ο Θεός είναι που θα το κάνει αυτό το θαύμα και δεν χρειάζεται κανένα απ’ όλους αυτούς, δεν έχει ανάγκη από κανένα μας απολύτως. Γιατί όταν έρθει η ώρα, θα αναδείξει Εκείνος και ηγέτες και πρόσωπα νέα, καθαρά και άφθαρτα, που θα συντελέσουν στην εκπλήρωση του θελήματός Του. Και θα τους αναδείξει από τη μαγιά που αναμφίβολα υπάρχει, αλλά καλά κρυμμένη προς το παρόν ακόμη, μέσα στα σπλάχνα του καθημαγμένου λαού μας. Από το πραγματικό άλας, που δεν έχει ακόμη φανεί, μέχρι να ολοκληρωθεί όλος ο κύκλος της ασθένειας.


Πριν συμβεί αυτό όμως, πριν εμφανιστεί η πραγματική ζύμη που θα ζυμώσει από την αρχή όλο το φύραμα, είναι προφανές δια τους έχοντας οφθαλμούς οράν ότι πρέπει το ψεύτικο άλας να…μωρανθή ολοκληρωτικά, να ξεκαθαρίσει η ήρα από το σιτάρι, να ανοιχθούν βίβλοι και να φανερωθούν τα κρυπτά, να απογυμνωθούν άπαντες, να αποκαθηλωθούν οι υστερόβουλοι, οι κίβδηλοι, οι ολίγιστοι. Απλά πράγματα. Ας ελπίσουμε ότι ζούμε σε αυτές ακριβώς τις μέρες, που ο Θεός θα επιτρέψει αυτό το ξεκαθάρισμα. Γιατί προφανώς έτσι πρέπει να γίνει. Ίσως αυτή να είναι εντέλει και η πιο σκοτεινή (αλλά και τόσο αναγκαία) ώρα, πριν από το χάραμα…

Σχόλιο:
Δυστυχώς μία ακόμη φορά ο κ.Δαπέργολας περιγράφει την τραγική πραγματικότητα που βιώνουμε και ως έθνος και ως ορθόδοξη εκκλησία.



Μπορεί να ελπίζουμε να βρει ο Θεός την λύση;
Και που άραγε είναι κρυμμένοι αυτοί οι "ηγέτες" και τα "νέα άφθαρτα πρόσωπα" που αναφέρει το άρθρο ;
Ποιος μας βεβαιώνει ότι δεν θα πορευθούν και αυτοί με τον εύκολο δρόμο της συνδιαλλαγής μόλις ανέλθουν στην εξουσία; Τόσοι δεσποτάδες (που γνωρίζουμε από τα παιδικά μας χρόνια, τους έχουμε δει να μεταμορφώνονται, για να κατακτήσουν έναν δεσποτικό θρόνο και να κρατήσουν μια δεσποτική μαγκούρα). Άλλοι τόσοι πολιτικοί, που μπορεί κάποτε να πίστευαν σε ιδέες, εξευτελίζονται από τις αποφάσεις των κομματικών τους αρχηγών τις οποίες ευλαβικά αποδέχονται. Αυτογελοιοποιούνται και ξεστομίζουν ένα σωρό ψέμματα για να μας πείσουν ότι τάχα αυτοί αντιδρούν. Κατάντησαν επαγγελματίες θεατρίνοι ..

Αν πρέπει να ξεπηδήσει κάτι μέσα από τη στάχτη, που βρίσκεται τώρα; Γιατί σιωπά;;; Δεν ευθύνεται για την ένοχη σιωπή του;;;

Ή μήπως θα πρέπει να περιμένουμε να το γεννήσει πραγματικά η "στάχτη" (θυμηθείτε το αρχείο ελληνική σύμβολο του Φοίνικα), γιατί ακόμη δεν ήρθε η φωτιά για να μας βοηθήσει να μετανοήσουμε;;;


Ομάδα εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Μία ακόμη "ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ – ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ", (προς τον μητροπολίτη Χαλκίδας Χρυσόστομο)


Εις το Όνομα Του Πατρός και Του Υιού και Του Αγίου Πνεύματος! Αμήν.
Πάλιουρας 4 Μαΐου 2017.

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ – ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ .

«Παρ’ ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἐδυνηθησάν ποτε εἰσαγαγεῖν νέα,
διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός,
ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ».


(Πατριαρχική Ιστορική Εγκύκλιος του 1848) 

Κύριε Χρυσόστομε,
προ δύο μηνών περίπου σας είχα αποστείλει, χωρίς ποτέ να λάβω απάντηση, μέσω διαδικτύου επιστολή, & έκφραζα τον προβληματισμό μου & την ανησυχία μου, τόσο για την ληστρική ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, ( δεν είναι προσωπικός μου χαρακτηρισμός, αλλά χαρακτηρισμός & πολλών Ιεραρχών, εν Ελλάδι ή τη αλλοδαπή, που αντιπροσωπεύουν τον συντριπτικά μεγαλύτερο αριθμό Ορθοδόξων πιστών), όσο επίσης & για τον άκρατο πλέον, εδώ & πολλά χρόνια, αιρετικό οικουμενισμό πολλών ιεραρχών της Εκκλησίας μας αλλά & την εξίσου ένοχη σιωπή των υπολοίπων.

Είναι γνωστό ότι οι Επίσκοποι & οι Ιερείς είναι συνεχιστές του έργου του Χριστού. Αυτούς απέστειλε να κηρύξουν σε όλο τον κόσμο, σε αυτούς έδωσε την εξουσία « του δεσμείν & λύειν». Βέβαια όλα αυτά όχι κατά το δοκούν αλλά σύμφωνα με τις εντολές Του, όπως αυτές καταγράφονται στην Αγία Γραφή & όπως ερμηνεύθηκαν & διατυπώθηκαν από τις Οικουμενικές Συνόδους.

Όμως ο ίδιος ο Χριστός που έδωσε το αξίωμα αυτό αλλά & οι μαθητές Του, μας προειδοποίησε πως θα υπάρξουν επίσκοποι & ιερείς ανάξιοι του λειτουργήματος που τους ανετέθη, γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε να διακρίνουμε τους σωστούς επισκόπους από τους ψευδεπισκόπους.
Και ποίοι είναι οι ψευδεπίσκοποι & ψευδαπόστολοι;
Εκείνοι που ενώ είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για την διατήρηση της αυθεντικότητας & ακεραιότητα της Πίστεως, αρνούνται αυτόν τον ρόλο

.
είτε εισάγοντας «νέο ευαγγέλιο» & διδάσκοντες κακοδοξίες-αιρέσεις,
.
είτε συμμαχούντες με τους αιρετικούς,
.
είτε παραμένουν σιωπώντες ενώ βλέπουν ότι αλλοιώνεται η Πίστις που ως «παρακαταθήκη» παρέλαβαν,
.
είτε κοινωνούντες με όλους τους παραπάνω, παρότι παραδέχονται κατά πάντα τα ορθόδοξα δόγματα.

Έτσι λοιπόν οι πιστοί, έχοντας υπ’ όψιν τους & μιμούμενοι την διδασκαλία του Χριστού, των Αποστόλων & των Αγίων Πατέρων περί ψευδεπισκόπων, έχοντας ζυμωθεί με τον βίο των μαρτύρων & των ομολογητών, οι οποίοι ακόμα & με την ζωή τους επλήρωναν την ομολογία & εμμονή στα της Ορθοδόξου Πίστεως, αψηφούσαν κάθε ψευδεπίσκοπο & ψευδοπατριάρχη, κάθε Νεστόριο, Πύρρο, Σέργιο ( αργότερα Καλέκα, Βέκκο, σήμερα Αθηναγόρα & Βαρθολομαίο), & έπαυαν να τους μνημονεύουν.
Η ενέργειά τους αυτή κατοχυρώθηκε & με την ισχύ Ιερού Κανόνος, του ΙΕ΄της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο οποίος λέγει: 

«Οἱ γὰρ δι' αἵρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ' ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι». 

Ο Κανόνας αυτός είναι εν ισχύει Κανών της Ορθοδόξου Εκκλησίας, (μαζί με τον 31ο Αποστολικόν Κανόνα) & τον εθέσπισε η Ορθόδοξος Εκκλησία ως ασφαλή οδό στις εκάστοτε περί Πίστεως αυθαιρεσίες των Επισκόπων.

Επίσης ο Ἅγιος Ἀθανάσιος μας λέει: 

«Ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας… σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἢ μετ' αὐτῶν ἐμβληθῆναι… εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός» ((Μ. Ἀθανασίου, Ἐκ τοῦ κατὰ αἱρέσεων, P.G. 35, 33 καὶ ΒΕΠΕΣ 33, 199). 

Υπάρχουν βεβαίως πάμπολλα παραδείγματα Ορθόδοξης στάσης απέναντι σε όποιαδήποτε κατά καιρούς αίρεση,δεν θα σας κουράσω όμως περισσότερο.

Καιρός, λοιπόν, του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄κανόνος των Άγίων Αποστόλων & του ΙΕ΄της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού & διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου, είτε διότι κηρύσει αίρεση, είτε διότι ανέχεται, σιωπά & κοινωνεί με αιρετικούς, ( εχθρούς γαρ Θεού ο Χρυσόστομος, ου μόνον τους αιρετικούς, αλλά & τους τοις τοιούτοις κοινωνούντας μεγάλη & πολλή τη φωνή απεφήνατο. Θεοδώρου Στουδίτου P.G 99, 1049A), και έως ότου η αλήθεια όπως μας την δίδαξαν, πρώτα ο Κύριός μας & διαφύλαξαν στην συνέχεια οι Άγιοι Πατέρες & οι Οικουμενικές Σύνοδοι, αποκατασταθεί από την Ιεραρχεία της Εκκλησίας,

.συνεχίζω εγώ & η σύζυγός μου να μένωμεν στην Μίαν Αγίαν Καθολικήν & Αποστολικήν Εκκλησίαν, όπως ακριβώς την οριοθετεί απλά & κατανοητά & για τους πλέον πνευματικά πτωχούς χριστιανούς, η Αγία μας Ορθοδοξία, 
.αλλά θέτωμε τους εαυτούς μας εκτός Ιερών Ναών της επισκοπής σας, αφού σιωπάται & δεν καταδικάζεται Ιεράρχες που γυμνή τη κεφαλή κηρύσουν αίρεση, αλλά & Ναών που μνημονεύουν επισκόπους αιρετίζοντες, & ευελπιστώ αν τυχών ευρισκόμεθα άθελά μας σε πλάνη, κατάσταση βεβαίως ελαφροτέρα της αιρέσεως, ότι θα δείξεται την ίδια αγάπη & ανοχή που επιδεικνύουν & στους αιρετικούς, (παπικούς, προτεστάντες), οι ως άνω αιρετίζοντες Ιεράρχες, με τους οποίους ευρίσκεσθαι σε κοινωνία. 

Κλείνω την επιστολή μου προσευχώμενος όπως ο Πανάγαθος Κύριός μας, άρει τους λόγους απουσίας μας εκ των Ιερών Ναών της επισκοπής σας. Μετά τιμής, του προσήκοντος σεβασμού αλλά & βαθυτάτης λύπης & πόνου , για τους λόγους, που υπαιτιότητι των ποιμένων μας, μας οδήγησαν σ’ αυτήν την απόφασην.


ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΑΘΗΣ & ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΒΑΘΗ


(μας εστάλλει μέσω εμαιλ)

Πρωτοπρ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι



Πρωτοπρ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι
Ἐν Πειραιεῖ 16-10-2017

ΟΥ ΔΕΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙΣ Η΄ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙΣ ΣΥΝΕΥΧΕΣΘΑΙ


(33ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου)

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος,ἐφημ. Ἱ. Ν. Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου - Παναγίας Ὀδηγητρίας Λόφου Βώκου
Μία ἀπό τίς βασικές ἀρχές τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι ὅτι ἐπιτρέπονται οἱ κάθε εἴδους συμπροσευχές μέ τούς πάσης φύσεως κατεγνωσμένους αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους καί ὅτι ἡ μόνη συμπροσευχή, πού ἀπαγορεύεται, εἶναι ἡ εὐχαριστιακή. Ἰσχυρίζονται οἱ Οἰκουμενιστές ὅτι, ὅταν οἱ Ἱεροί Κανόνες ἀναφέρονται σέ συμπροσευχή, ἐννοοῦν μόνο τή συμμετοχή στό «κοινό Ποτήριο» ἤ τήν συμμετοχή τῶν κληρικῶν (Ὀρθοδόξων καί αἱρετικῶν) στή Θεία Εὐχαριστία. Δηλ. ἀπαγορεύεται μόνο τό συλλείτουργο, ἐνῶ οἱ ἄλλες συμπροσευχές ἐπιτρέπονται[1].

Οἱ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων οἰκουμενιστές, μέ τήν ἄμβλυνση τῶν θεολογικῶν τους κριτηρίων, καταπατῶντας τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνες, πού ἀπαγορεύουν τίς συμπροσευχές, ἀφοῦ ἐσχάτως ἀνέπτυξαν τήν αἱρετική θεωρία τῆς «μετακανονικῆς θεολογίας», εἶναι πολύ φυσικό νά συμμετέχουν, χωρίς ἀναστολές, σέ κοινές μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους λατρευτικές ἐκδηλώσεις καί συμπροσευχές, πού πραγματοποιοῦνται συχνά στά πλαίσια τῶν διαχριστιανικῶν καί διαθρησκειακῶν συναντήσεων. Γνωρίζουν ὅτι μέ τόν οἰκουμενιστικό αὐτό συμπνευματισμό δημιουργεῖται τό κατάλληλο ψυχολογικό κλῖμα, πού ἀπαιτεῖται γιά τήν προώθηση τῆς ψευδοενώσεως, καί τήν ἐπίτευξη τοῦ λαϊκοῦ ἤ πρακτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, συνεπικουρούμενοι τά μέγιστα ἀπό τήν δύναμη τῆς εἰκόνας[2].

Δυστυχῶς, στήν μεταπατερική καί μετακανονική ἐποχή μας, εἶναι συνεχῶς αὐξανόμενες καί πυκνούμενες οἱ συμπροσευχές Ὀρθοδόξων μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους. Μερικά πρόσφατα παραδείγματα, μόνο τῶν τελευταίων δύο μηνῶν, εἶναι καί τά ἑξῆς :

Α) Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, κατά τήν ἐπίσημη ἐπίσκεψή του στήν Ἰσλανδία, τήν Κυριακή, 15-10-2017, χοροστάτησε στήν Ὀρθόδοξη Θεία Λειτουργία, πού τελέστηκε στόν Λουθηρανικό ναό του Χάλγκριμουρ(Hallgrímskirkja) τοῦ Ρέικιαβικ, συμπροσευχόμενος μέ τήν ἐπικεφαλῆς τῆς Εὐαγγελικῆς Λουθηρανικῆς Κοινότητος τῆς Ισλανδίας γυναῖκα «ἐπίσκοπο» κυρία Agnes M. Siguordardottir[3]. Στήν Θ. Λειτουργία παρέστησαν ὁ Σεβ. Μητρ. Σουηδίας κ. Κλεόπας, ὁ Μέγας Ἀρχιδιάκονος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου π. Ἰωάννης Χρυσαυγῆς κ.ἄ.

Β) Στίς 8-10-2017, ὁ Σεβ. Μητρ. Γαλλίας κ. Ἐμμανουήλ χοροστάτησε, ὁμίλησε καί συμπροσευχήθηκε μέ παπικούς «κληρικούς», στόν Ὀρθόδοξο Ἑσπερινό, πού τελέστηκε στόν παπικό ναό τῆς Παναγίας τῶν Παρισίων, ὅπου παρευρέθησαν κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γαλλίας, ὑπό τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Ρηγίου κ. Εἰρηναῖο[4].

Γ) Στίς 2-10-2017 ξεκίνησαν στή Ρόδο οἱ ἐργασίες τῆς Μόνιμης Ἐπιτροπῆς Συναινέσεως καί Συνεργασίας τοῦ λεγομένου«Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν», δηλ. αἱρέσεων, τήν ὁποία ἀποτελοῦν δεκατέσσερα μέλη τῆς Ἐκτελεστικῆς καί Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ «Π.Σ.Ε.» καί τρεῖς ἐκ τῆς Γραμματείας. Δηλ. πέντε ἐκπρόσωποι ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν (Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, Πατριαρχεῖο Μόσχας, Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας, Ἐκκλησία Ρουμανίας, Ἐκκλησία Ἑλλάδος), δύο ἐκ τῶν Μονοφυσιτῶν (Ἀρμενικό Πατριαρχεῖο Κιλικίας, Βηρυτός, Λίβανος καί τῆς Αἰθιοπικῆς Κοινότητος, Ἀντίς Ἀμπέμπα, Αἰθιοπία), ἑπτά Προτεστάντες ἐκπρόσωποι (Λουθηρανοί, Μεθοδιστές, Ἀγγλικανοί κ.λπ.) καί τρεῖς Γραμματεῖς. Τήν προεδρία κατέχει τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο. Οἱ ἐργασίες ξεκίνησαν μέ δοξολογία, πού πραγματοποιήθηκε στόν Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας Φανερωμένης, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητρ. Ρόδου κ. Κυρίλλου[5]. 

Δ) Τήν 1η-10-2017 τελέστηκε ἡ χειροτονία τοῦ Ἐπισκόπου Δαλματίας κ. Νικοδήμου τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας στόν Καθεδρικό Ναό τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στό Σίμπενικ τῆς Κροατίας. Στήν πανηγυρική Θεία Λειτουργία προεξῆρχε ὁ Πατριάρχης Σερβίας κ. Εἰρηναῖος, συλλειτούργησαν Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας καί παρέστησαν συμπροσευχόμενοι παπικοί «κληρικοί»[6].

Ε) Κατά τήν πρώτη Θεία Λειτουργία, πού τέλεσε ὁ Σεβ. Μητρ. Βελγίου κ. Ἀθηναγόρας, τήν 1η-10-2017, στήν καινούργια Ἐνορία, πού παραχώρησαν οἱ Παπικοί στούς Ὀρθοδόξους, στήν νότια περιοχή τῶν Βρυξελλῶν, πέραν τῶν Ὀρθοδόξων, παρευρέθηκαν κάτοικοι τῆς περιοχῆς, ἄλλων Ὁμολογιῶν[7].

Ζ) Στήν χειροτονία τοῦ ἐψηφισμένου ὑπό τοῦ Πατριαρχείου Κων/λεως Ἐπισκόπου Ὀλύμπου κ. Κυρίλλου, πού ἔγινε στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Ρόδου, στίς 30-9-2017, παρευρέθησαν μεταξύ ἄλλων ὁ Μουφτής τῆς Ρόδου καί ὁ Γενικός «ἀρχιερατικός ἐπίτροπος» τῶν Παπικῶν Ρόδου[8].

Η) Ἐκδηλώσεις ἀνάδειξης τῆς ἱστορικῆς πόλης τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ ἔλαβαν χώρα ἀπό 29-9 ἕως 1-10-2017. Στό ἑλληνορθόδοξο μοναστήρι ὑποδέχτηκε ὅλους τούς ἐπισήμους ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σινᾶ, Φαρᾶν καί Ραϊθοῦς κ. Δαμιανός. Στό καθολικό τῆς Μονῆς πραγματοποιήθηκε μία κοινή προσευχή καί μέ ἐκπροσώπους ἄλλων δογμάτων, ἡ ὁποία μάλιστα μεταδόθηκε ἀπό τήν αἰγυπτιακή τηλεόραση. Στή συνέχεια, οἱ ἐπίσημοι μετέβησαν στό μουσουλμανικό τέμενος τῆς πόλης τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, ὅπου πραγματοποίησαν καί πάλι μία κοινή προσευχή, πού ἀναμετέδωσε ἐπίσης ἡ αἰγυπτιακή τηλεόραση[9].

Θ) Ἱ. Μητρόπολη Γερμανίας τέλεσε στίς 24-9-2017 τήν ἀκολουθία τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Χίμσεε (Chiemsee) στά πλαίσια βαυαρικῆς διεκκλησιαστικῆς ἐκδήλωσης γιά τήν προστασία τοῦ περιβάλλοντος. Σέ μιά συμβολική, ἑλληνοβαυαρική κίνηση, πού ἔδειχνε ὅτι οἱ πηγές καί τα ὕδατα τῆς λίμνης Chiemsee ἀποτελοῦν δῶρο Θεοῦ γιά ὅλο τόν κόσμο, ἀνεξαρτήτως ὁμολογίας καί ἐθνικότητας, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Ἀπόστολος Μαλαμούσης προέτρεψε τούς ἐκπροσώπους τῆς παπικῆς καί εὐαγγελικῆς κοινότητος νά ρίψουν καί ἐκεῖνοι, στό τέλος τῆς ἀκολουθίας τοῦ ἁγιασμοῦ, τόν Σταυρό στή λίμνη[10].

Ι) Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος συμπροσευχήθηκε στίς 13-9-2017 τό ἀπόγευμα στόν Ἑσπερινό τῆς ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Δημητρίου τῆς Ἑλληνορθοδόξου Κοινότητος τῆς Μπολόνια μέ Παπικούς καρδιναλίους. Στόν χαιρετισμό του, πού ἀπηύθυνε στό ἐκκλησίασμα στά ἰταλικά, παρουσίᾳ Παπικῶν καρδιναλίων, εἶπε μεταξύ ἄλλων : «Ἄν καί δέν ἔχουμε φτάσει ἀκόμα νά εἴμαστε σέ θέση νά μοιραστοῦμε τόκοινό ποτήριο, ὡστόσο ὑπάρχει ἡ ἀκλόνητη πίστη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῆς ἔνδοξης Ἀνάστασής Του, πού ἔχει διαποτίσει τή ζωή τῶν Ἐκκλησιῶν μας στήν πρώτη χιλιετία, καί μᾶς ὁδηγεῖ νά προσφέρουμε αὐτή τή στιγμή τῆς προσευχῆς, ἐκλιπαρώντας τό ἔλεός Του καί τήν στοργική καλοσύνη του, γιά νά μᾶς καθοδηγήσει καί νά μᾶς ὑποστηρίξει στήν πορεία πρός τήν ἑνότητα»[11]. 
Ἐπίσης, στίς 14-9-2017 συμπροσευχήθηκε μέ Παπικούςκατά τήν Ὀρθόδοξη Θεία Λειτουργία στόν Παπικό Καθεδρικό Ναό τοῦ Ἁγίου Πέτρου[12].

ΙΑ) Ἁγιασμούς γιά τήν ἔναρξη τοῦ νέου Σχολικοῦ Ἔτους τέλεσε στίς 11-9-2017 ὁ Σεβ. Μητρ. Σύρου κ. Δωρόθεος Β΄, διαδοχικά, στό 2ο Δημοτικό Σχολεῖο Ἐρμουπόλεως, στά Γυμνάσια καί τά Λύκεια Σύρου, ὅπου παρέστη καί ὁ Παπικός λεγόμενος «ἐπίσκοπος» κ. Πέτρος Στεφάνου[13].

ΙΒ) Στίς 5-9-2017, στή Λέρο ξεκίνησαν οἱ ἐργασίες τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Διεθνοῦς Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τοῦ Παπισμοῦ. Τό πρωΐ τελέστηκε ἡ Ἐναρκτήριος Δοξολογία στόν Ἱ. Ναό τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου μέ συμπροσευχή Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητρ. Λέρου κ. Παϊσίου. Συμμετεῖχαν ὁ καρδινάλιος Kurt Koch, συμπρόεδρος ἐκ μέρους τοῦ Παπισμοῦ καί πρόεδρος τοῦ πολιτικοῦ συμβουλίου γιά τήν προώθηση τῆς χριστιανικῆς ἑνότητας στό Βατικανό, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τελμησσοῦ κ. Ιώβ, συμπρόεδρος ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων, ὁ Σεβ. Μητρ. Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίων, ὁ Σεβ. Μητρ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομοςκ.ἄ. Κατά τή δοξολογία ὁ ἱερεύς ζήτησε «μέ τήν βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νά παρθοῦν οἱ σωστές ἀποφάσεις γιά τήν συνένωση τῶν Ἐκκλησιῶν»[14].

ΙΓ) Ἀκολουθία μέ συμπροσευχή τελέστηκε στό Καθολικό τῆς οἰκουμενιστικῆς, μικτῆς Μονῆς Bose στήν Β. Ἰταλία, παρουσίᾳ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας κ. Θεοδώρου καί τῶν Ὀρθοδόξων κληρικῶν καί λαϊκῶν, πού συμμετεῖχαν στίς ἐργασίες τοῦ 25ου Συνεδρίου Ὀρθοδόξου Πνευματικότητος, τό ὁποῖο διοργάνωσε ἡ Μονή τοῦ Bose ἀπό 6/9-9-2017, μέ γενικό θέμα : «Τό δῶρο τῆς φιλοξενίας»[15]. 
Στό συνέδριο συμμετεῖχαν οἱ Σεβ. Μητρ. Ἰταλίας κ. Γεννάδιος, Ἰκονίου κ. Θεόληπτος (Οἰκ. Πατριαρχεῖο), Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ, Καμερούν κ. Γρηγόριος (Πατρ. Ἀλεξανδρείας), Ζβενιγκόραντ κ. Ἀντώνιος, Βόγοροδσκ κ. Ματθαῖος (Πατρ. Μόσχας), Στάρας Ζαγόρας κ. Κυπριανός (Πατρ. Βουλγαρίας), Θερμοπυλῶν κ. Ἰωάννης (Ἐκκλ. τῆς Ἑλλάδος), Μεσσαωρίας κ. Γρηγόριος (Ἐκκλ. τῆς Κύπρου), Λβίβ καί Γαλικίας κ. Φιλάρετος (Ἐκκλ. τῆς Οὐκρανίας), καί Ντάλλας κ. Ἀλέξανδρος (Ὀρθ. Ἐκκλησία τῆς Ἀμερικῆς), οἱ ἡγούμενοι π. Ἰωσήφ τῆς Ἱ. Μ. Βαλαάμ (Μόσχα) καί Ἐπιφάνιος τῆς Κοπτικῆς Σκήτης τοῦ Ἁγ. Μακαρίου (Αἴγυπτος), καθώς καί οἱ πανεπιστημιακοί Paul Meyendorff, Χρυσόστομος Σταμούλης καί Πέτρος Βασιλειάδης[16].

ΙΔ) Μέ τήν εὐκαιρία τῶν ἐγκαινίων ἑνός παπικοῦ ναοῦ στό Μπάρ (Μαυροβούνιο) στίς 5-9-2017, ὁ Σεβ. Μητρ. Μαυροβουνίου κ. Ἀμφιλόχιος δήλωσε τά ἑξῆς, δίνοντας στόν καρδινάλιο τόν σταυρό : «Ἡ σημερινή αὐτή τελετή ἀποτελεῖ τή συνέχεια ἑνότητας τῆς Πίστεως, μέσῳ αὐτοῦ τοῦ ναοῦ, ἀφιερωμένου στόν Ἀπόστολο Πέτρο. Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος εἶναι κορυφαῖος Ἀπόστολος, τόν ὁποῖο ἀναγνωρίζουν καί στήν Ἀνατολή καί στή Δύση. Εἰδικά ἀναγνωρίζεται ἡ δική του ὁμολογία τῆς Πίστεως στόν Χριστό ὡς Υἱό τοῦ Θεοῦ. Τό Μπάρ πάντα ἦταν ὁ τόπος διάχυσης τῆς Δύσης καί τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλά πρόσφατα ἐδῶ ἐμφανίζεται ἐπίσης κι αὐτή ἡ μακρυνότερη Ἀνατολή, τό Ἰσλάμ»[17].

ΙΕ) Στίς 3-9-2017 ἔγινε ἡ ἐνθρόνιση τοῦ Σεβ. Μητρ. Δαμπροβοσνίας κ. Χρυσοστόμου τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας στόν Καθεδρικό Ναό στό Σαράγεβο. Στήν Πατριαρχική Θεία Λειτουργία προεξῆρχε ὁ Προκαθήμενος τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας κ. Εἰρηναῖος, συλλειτούργησαν Ἀρχιερεῖς ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας καί ὁ ἐκπρόσωπος της Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Σεβ. Μητρ. Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος, ἐνῶ παρέστησαν ἐκπρόσωποι τῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων (παπικοί, μουφτής)[18].

ΙΣΤ) Στίς 31-8-2017 τελέστηκε ἐτήσιος ἑορταστικός Ἑσπερινός γιά τήν Παγκόσμια Ἡμέρα Προσευχῆς, γιά τή φροντίδα τῆς Δημιουργίας καί τοῦ Περιβάλλοντος, στόν παπικό ναό τῆς Παναγίας τῆς Συνεχοῦς Βοήθειας στό Glenview τῆς πολιτείας τοῦ Illinois. Ὁ Παπικός «ἐπίσκοπος» Francis J. Kane, ἐπικεφαλῆς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς τοῦ Σικάγου, τέλεσε τή βραδινή προσευχή, ἐνῶ μαζί του ἦταν ὁ Ἐπίσκοπος Μωκησσοῦ κ. Δημήτριος τῆς Ἑλληνορθόδοξης Μητροπόλεως τοῦ Σικάγου, καί ὁ ἐφημέριος γιά τίς Οἰκουμενικές καί Διαθρησκευτικές Ὑποθέσεις τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Thomas A. Baima[19].

Οἱ Ἱεροί Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπαγορεύουν αὐστηρά τίς συμπροσευχές μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους, διότι δέν ἔχουν τήν ἴδια πίστη μέ τούς Ὀρθοδόξους. Πιστεύουν σ’ἕνα διαφορετικό, διαστρεβλωμένο Χριστό. Γι’αὐτό καί ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός τούς ἀποκαλεῖ ἀπίστους˙ «Ὁ μή κατά τήν παράδοσιν τῆς Καθολικῆς (Ὀρθοδόξου) Ἐκκλησίας πιστεύων, ἄπιστός ἐστιν».

Στή συνέχεια παραθέτουμε τούς Ἱερούς Κανόνες, μέ οἰκουμενικό κῦρος, πού ἀναφέρονται στήν ἀπαγόρευση συμπροσευχῆς μέ αἱρετικούς :

1. 10ος Κανών τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων :
«Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κᾄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὖτος ἀφοριζέσθω»[20].

2. 11ος Κανών τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων : «Εἴ τις καθῃρημένῳ, κληρικός ὤν, κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καί αὐτός»[21].

3. 45ος Κανών τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων : «Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἥ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς Κληρικοῖς, ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω»[22].

4. 65ος Κανών τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων : «Εἴ τις Κληρικός ἤ Λαϊκός εἰσέλθοι εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καί καθαιρείσθω, καί ἀφοριζέσθω»[23].

5. 71ος Κανών τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων : «Εἴ τις Χριστιανός ἔλαιον ἀπενέγκοι εἰς ἰερόν ἐθνῶν, ἤ εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, ἤ λύχνους ἅπτοι, ἀφοριζέσθω»[24].

6. 6ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου : «Περί τοῦ μή συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει»[25].

7. 9ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου : «Περί τοῦ μή συγχωρεῖν εἰς τά κοιμητήρια, ἤ εἰς τά λεγόμενα μαρτύρια πάντων τῶν αἱρετικῶν ἀπιέναι τούς τῆς Ἐκκλησίας, εὐχῆς ἤ θεραπείας ἕνεκα, ἀλλά τούς τοιούτους, ἐάν ὧσι πιστοί, ἀκοινωνήτους γίνεσθαι μέχρι τινός, μετανοοῦντας δέ, καί ἐξομολογουμένους ἐσφάλθαι, παραδέχεσθαι»[26].

8. 32ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου : «Ὅτι οὐ δεῖ αἵρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν, αἵτινες εἰσίν ἀλογίαι μᾶλλον, ἤ εὐλογίαι».

9. 33ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου : «Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι».

10. 34ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου : «Ὅτι οὐ δεῖ πάντα χριστιανόν ἐγκαταλείπειν Μάρτυρας Χριστοῦ, καί ἀπιέναι πρός τούς ψευδομάρτυρας, τοῦτ’ ἐστιν αἱρετικῶν, ἤ αὐτούς πρός τούς προειρημένους, αἱρετικούς γινομένους· οὗτοι γάρ ἀλλότριοι τοῦ Θεοῦ τυγχάνουσιν. Ἔστωσαν οὖν ἀνάθεμα οἱ ἀπερχόμενοι πρός αὐτούς»[27].

11. 37ος Κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου : «Ὅτι οὐ δεῖ παρά τῶν Ἰουδαίων ἤ αἱρετικῶν τά πεμπόμενα ἑορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνεορτάζει αὐτοῖς»[28].

12. 9ος Κανών τοῦ Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας : «Ἐρώτησις. Εἰ ὀφείλει Κληρικός εὔχεσθαι, παρόντων Ἀρειανῶν, ἤ ἄλλων αἱρετικῶν; ἤ οὐδέν αὐτόν βλάπτει, ὁπόταν αὐτός ποιῇ τήν εὐχή, ἤγουν τήν προσφοράν; Ἀπόκρισις. Ἐν τῇ θείᾳ ἀναφορᾷ ὁ Διάκονος προσφωνεῖ πρό τοῦ ἀσπασμοῦ : «Οἱ ἀκοινώνητοι περιπατήσατε». Οὐκ ὀφείλουσιν οὖν παρεῖναι, εἰ μή ἄν ἐπαγγέλλωνται μετανοεῖν καί ἐκφεύγειν τήν αἵρεσιν»[29].
Στούς πιό πάνω Κανόνες θά πρέπει νά προστεθοῦν καί οἱ :

13. 2ος Κανών τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου : «Πάντας τούς εἰσιόντας εἰς τήν Ἐκκλησίαν, καί τῶν Ἱερῶν Γραφῶν ἀκούοντας, μή κοινωνοῦντας δέ εὐχῆς ἅμα τῷ λαῷ ἤ ἀποστρεφομένους τήν μετάληψιν τῆς Εὐχαριστίας, κατά τινά ἀταξίαν, τούτους ἀποβλήτους γίνεσθαι τῆς Ἐκκλησίας, ἕως ἄν ἐξομολογησάμενοι καί δείξαντες καρπούς μετανοίας καί παρακαλέσαντες, τυχεῖν δυνηθῶσι συγγνώμης. Μή ἐξεῖναι δέ κοινωνεῖν τοῖς ἀκοινωνήτοις, μηδέ ἐν ἑτέρᾳ Ἐκκλησίᾳ ὑποδέχεσθαι τούς ἐν ἑτέρᾳ Ἑκκλησίᾳ μή συναγομένους. Εἰ δέ φανείῃ τις τῶν ἐπισκόπων, ἤ Πρεσβυτέρων ἤ Διακόνων, ἤ τις τοῦ κανόνος τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν, καί τοῦτον ἀκοινώνητον εἶναι, ὥς ἄν συγχέοντα τόν κανόντα τῆς Ἐκκλησίας»[30].
14. 1ος Κανών τῆς Δ΄ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου : Ἐπικυρώνει τούς Κανόνες τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί Ἀντιοχείᾳ Τοποικῶν Συνόδων καί τοῦ Ἁγίου Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας[31].

15. 2ος Κανών τῆς ΣΤ’ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου : Ἐπικυρώνει τούς Ἀποστολικούς Κανόνες, τούς Κανόνες τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί Ἀντιοχείᾳ Τοπικῶν Συνόδων καί τοῦ Ἁγίου Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας[32].

16. 1ος Κανών τῆς Ζ’ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου : Ἐπικυρώνει τούς Ἀποστολικούς Κανόνες, τούς Κανόνες τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί Ἀντιοχείᾳ Τοπικῶν Συνόδων καί τοῦ Ἁγίου Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας[33].

Ἡ συμπροσευχή, λοιπόν, ἀπαγορεύεται, ἐπειδή δηλώνει συμμετοχή στήν πίστη τοῦ συμπροσευχομένου καί δίνει σ’αὐτόν τήν ψευδαίσθηση ὅτι δέν βρίσκεται στήν πλάνη, ὁπότε δέν χρειάζεται νά ἐπιστρέψει στήν ἀλήθεια.

Οἱ πατερικές ἀπαγορεύσεις συμπεριλαμβάνουν καί τίς συμπροσευχές μέ τούς αἱρετικούς. Παρά τό ὅτι οἱ ἅγιοι Πατέρες παροτρύνουν τούς Ὀρθοδόξους νά προσεύχονται γιά τούς αἱρετικούς, δέν τούς ἐπιτρέπουν, ὅμως, νά προσεύχονται μ’αὐτούς. Ἑρμηνεύοντας ὁ Βαλσαμών τόν 46ο Ἀποστολικό Κανόνα, λέγει ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι πρέπει νά βδελύσσονται τούς αἱρετικούς καί τίς τελετές τους[34]. 
Ὁ δέ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων συνιστᾶ : «Ἐξαιρέτως μίσησε ὅλα τά συνέδρια τῶν παρανόμων αἱρετικῶν»[35].
 Ἐννοεῖται, φυσικά, ὅτι οἱ ἅγιοι Πατέρες δέν ἐννοοῦν νά μισοῦμε τούς αἱρετικούς ὡς πρόσωπα καθ’ἑαυτά, τά ὁποῖα ἄλλωστε εἶναι πλασμένα «κατ’εἰκόνα Θεοῦ»[36]. Ἐννοοῦν ὅτι πρέπει νά τούς ἀποφεύγουμε καί ἀποστρεφόμαστε, ἐπειδή ἁπλά καί μόνο εἶναι αἱρετικοί καί πρέπει νά προστατευθεῖ ἡ Ἐκκλησία ἀπό τήν κακοδοξία τους.

Πῶς εἶναι ἄλλωστε δυνατόν νά γίνεται συμπροσευχή μέ αἱρετικούς, οἱ ὁποῖοι ἀποστατοῦν ἀπό τήν πίστη, πείθονται στούς δαίμονες, τιμοῦν τό ψεῦδος[37] 
καί «κατά πᾶσαν ὥραν»[38] παροργίζουν τόν ἀληθινό Θεό; Πῶς εἶναι δυνατόν Ὀρθόδοξοι νά συμμετέχουν στήν προσευχή τῶν αἱρετικῶν, ἡ ὁποία χαρκτηρίζεται ὡς ἁμαρτία, ἐπειδή προσεύχονται σέ ἀνύπαρκτο Θεό[39];

Ὁ διάβολος, μάλιστα, λέγει ὁ ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, «διεγείρει τούς αἱρετίζοντες στίς μιαρές προσευχές τους, ὥστε ἐκεῖνοι μέν, μέ τίς ἐναγεῖς προσευχές τους, νά κατακριθοῦν, ἐπειδή περισσότερο βλάσφημοῦν. Διότι, θεομαχοῦν καί δέν προσεύχονται»[40]. 
Ὁ ἅγιος Συμεών διακηρύττει ἐπιπλέον ὅτι «στόν ναό τοῦ Θεοῦ χωράνε μόνο οἱ εὐσεβεῖς, οἱ ὁποῖοι στή γῆ τοῦ Θεοῦ ὑμνοῦν εὐσεβῶς τόν Δεσπότη τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς. Δέν χωράει καθόλου στόν ναό τοῦ Θεοῦ κανείς ἀπό τούς ἀσεβεῖς καί ἑτεροδόξους, ἐπειδή δέν ὑπάρχει συμφωνία τοῦ Χριστοῦ μέ τόν Βελίαρ»[41].

Ἀπό τήν ἀνωτέρω ἱεροκανονική καί ἁγιοπατερική παράθεση τῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας μας περί ἀπαγορεύσεως τῶν συμπροσευχῶν μεταξύ Ὀρθοδόξων, αἱρετικῶν καί ἀλλοθρήσκων, συνάγεται ἀβίαστα τό συμπέρασμα ὅτι οἱ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων οἰκουμενιστές, ἐπειδή παραβαίνουν, καταπατοῦν, ἐξευτελίζουν καί κουρελιάζουν τήν ἀνωτέρω διδασκαλία, εἶναι ὑπόλογοι ἔναντι τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων καί ὑπόκεινται στά ἐπιτίμια, πού προβλέπονται ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες.


Η φωτογραφία μου

[1] Β. ΦΕΙΔΑΣ, «Τό ζήτημα τῆς συμπροσευχῆς μετά τῶν ἑτεροδόξων κατά τούς ἱερούς Κανόνες», Ἐπίσκεψις 699/30-4-2009, 11-13, Π. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, «Πρόλογος» στό Ὀρθόδοξη Θεολογία καί Οἰκουμενικός διάλογος, ἐκδ. Ἀποστολική Διακονία, Ἀθήνα 2005, ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, Ἡ συμπροσευχή μέ αἱρετικούς. Προσεγγίζοντας τήν κανονική τάξη τῆς Ἐκκλησίας, ἐκδ. Θεοδρομία, Θεσ/κη 2009, σ. 31.
[2] Ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου, Ὠρωπός Ἀττικῆς 2004, σ. 15.
[3] Ἡ 3η ἡμέρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στήν Ισλανδία (ΒΙΝΤΕΟ), 16-10-2017, http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/17595-i-3i-imera-tou-oikoumenikou-patriarxou-stin-islandia-binteo
[4] Ὀρθόδοξος Ἑσπερινός στήν Παναγία ταῶν Παρισίων, Vêpres à Notre-Dame de Paris du 08/10/2017 [πλήρες video]
[5] Ἄρχισαν χθές στή Ρόδο οἱ ἐργασίες τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, 4-10-2017, http://www.amen.gr/article/arxisan-xthes-sti-rodo-oi-ergasies-tou-pagosmiou-symvouliou-ekklision
[6] Χειροτονία νέου Ἐπισκόπου Δαλματίας Νικοδήμου (ΦΩΤΟ), 1-10-2017, http://www.romfea.gr/patriarxeia-ts/patriarxeio-serbias/17293-xeirotonia-neou-episkopou-dalmatias-nikodimou-foto
[7] Νέα Ἐνορία καί Θυρανοίξια Ναοῦ στήν Ἱερά Μητρόπολη Βελγίου (ΦΩΤΟ), 2-10-2017,http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio-ts/mitropoleis-exoterikou/17302-nea-enoria-kai-thuranoijia-naou-stin-iera-mitropoli-belgiou-foto
[8] Χειροτονία Ἐπισκόπου Ὀλύμπου Κυρίλλου (ΦΩΤΟ), 30-9-2017, http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/17260-xeirotonia-episkopou-olumpou-kurillou-foto
[9] Ἡ Αἴγυπτος τίμησε τήν Ἱ. Μ. Ἁγίας Αἰκατερίνης στό ὄρος Σινᾶ, 2-10-2017, http://www.romfea.gr/diafora/17311-i-aiguptos-timise-tin-im-agias-aikaterinis-sto-oros-sina
[10] Ἁγιασμός στή λίμνη τῆς Χίμσεε γιά πρώτη φορά μετά ἀπό 1500 χρόνια, 26-9-2017,http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio-ts/mitropoleis-exoterikou/17198-agiasmos-sti-limni-tis-ximsee-gia-proti-fora-meta-apo-1500-xronia
[11] Ἔπεσαν οἱ μάσκες! Τί εἶπε ὁ Βαρθολομαῖος στήν συμπροσευχή μέ τούς παπικούς. Ἀπό τήν ἑνότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ Πάπα στήν ἑνότητα τοῦ Σταυροῦ τοῦ Πατριάρχη! 14-9-2017, https://katanixis.blogspot.gr/2017/09/blog-post_495.html
[12] Στιγμιότυπα ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου στή Μπολόνια (13/15-9-2017), 14-9-2017, http://aktines.blogspot.gr/2017/09/13-15-2017.html
[13] Ἁγιασμούς στήν Ἐρμούπολη τέλεσε ὁ Σεβ. κ. Δωρόθεος, παρουσίᾳ παπικοῦ ἐπισκόπου, 12-9-2017,https://katanixis.blogspot.gr/2017/09/blog-post_536.html
[14] ΒΙΝΤΕΟ : Στήν ἑλληνική Λέρο κάλεσαν τό« Ἅγιο Πνεῦμα» γιά νά φέρει παγκόσμια θρησκεία, 10-9-2017,https://katanixis.blogspot.gr/2017/09/blog-post_90.html
[15] Ἀκολουθία στό Καθολικό τῆς Μονῆς BOSE παρουσίᾳ Βαρθολομαίου καί Θεοδώρου, 6-9-2017,http://www.vimaorthodoxias.gr/oikoumeniko-patriarxeio/akolouthia-sto-katholiko-tis-monis-bose-parousia-vartholomaiou-kai-theodorou/
[16] Ἀργυροῦν Ἰωβηλαίο γιά τά Συνέδρια Ὀρθόδοξης Πνευματικότητας στό Μποζέ τῆς Βόρειας Ἰταλίας μέ τήν παρουσία δύο Πατριαρχών, 6-9-2017, http://www.amen.gr/article/argyroun-iovilaio-gia-ta-synedria-orthodoksis-pnevmatikotitas-sto-boze-tis-voreias-italias-me-tin-parousia-dyo-patriarxon
[17] Ὁ Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Ἀμφιλόχιος μιλάει γιά τήν ἑνότητα τῆς Πίστεως τῶν Ὀρθόδοξων, τῶν παπικῶν καί τῶν μουσουλμάνων! 5-9-2017, http://aktines.blogspot.gr/2017/09/blog-post_51.html_
[18] Ἐνθρονίστηκε ὁ Μητροπολίτης Δαμπροβοσνίας Χρυσόστομος (ΦΩΤΟ) 5-9-2017, http://www.romfea.gr/patriarxeia-ts/patriarxeio-serbias/16769-enthronistike-o-mitropolitis-damprobosnias-xrusostomos-foto, https://www.flickr.com/photos/142275543@N05/sets/72157688615937645/
[19] Συμπροσευχές μέ τούς Ρ/Καθολικoύς τήν πιό κρίσιμη ὥρα γιά τήν Μητρόπολη Σικάγο (ΦΩΤΟ), 1-9-2017,https://katanixis.blogspot.gr/2017/09/o.html
[20] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 2003, σ. 13.
[21] Ὅ. π., σσ. 13-14.
[22] Ὅ. π., σσ. 50-51.
[23] Ὁ. π., σσ. 84-85.
[24] Ὅ. π., σ. 97.
[25] Ὅ. π., σ. 422.
[26] Ὅ. π., σσ. 423-424.
[27] Ὅ. π., σ. 433.
[28] Ὅ. π., σ. 434.
[29] Ὅ. π., σ. 670.
[30] Ὅ. π., σσ. 407-408.
[31] Ὅ. π., σ. 185.
[32] Ὅ. π., σσ. 220-221.
[33] Ὅ. π., σ. 322. Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ἔνθ’ἀνωτ., σσ. 25-29.
[34] ΒΑΛΣΑΜΩΝ, Ἑρμηνεία εἰς τόν μστ΄ ἀποστολικόν, PG 137, 129BC.
[35] ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, Κατήχησις Φωτιζομένων δ΄, κεφ. λζ΄.
[36] Γεν. 1, 27.
[37] ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Περί Παρθενίας, κεφ. α΄, ε΄, PG 48, 533, 537.
[38] ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ, Πνευματικῆς γνώσεως συνοπτικός λόγος ω΄, ΕΠΕ 17, σ. 420.
[39] ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Ἐξήγησις εἰς τούς ψαλμούς, ψαλμός ρη΄, PG 27, 456D-457A.
[40] ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, Ἀποκρίσεις πρός τινας ἐρωτήσεις… ἐρώτησις οθ΄, PG 155, 941C.
[41] Τοῦ ἰδίου, Περί τοῦ ἁγίου ναοῦ…, κεφ. ρνβ΄, PG 155, 357A. Σχ. βλ. Οἱ ἀγώνες τῶν μοναχῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔκδ. Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου, Ἅγιον Ὄρος, 2003, σ. 364.

ΠΗΓΗ

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 15.10.2017, Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΣΕ ΛΟΥΘΗΡΑΝΙΚΟ ΝΑΟ, ΤΟΝ ΠΙΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΣΚΥΒΑΛΑ ΞΕΠΟΥΛΑ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ (ΒΙΝΤΕΟ) & ΣΤΙΣ 8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017, ΧΟΡΟΣΤΑΤΗΣΕ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑΣ» ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ .


ΛΥΣΣΑΞΑΝ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ! ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ!

Την Κυριακή 15.10.2017, ὁ πατριάρχης τῆς πανθρησκειας Βαρθολομαῖος λειτούργησε σε Λουθηρανικό ναό, τον πιο εντυπωσιακό τοῦ κόσμου. Με τέτοια σκύβαλα ξεπουλα την Μάνα μας την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

—————–


————-


ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Pentapostagma.gr

15 Οκτωβρίου 2017:

.«Επιπλέον, στις 15 Οκτωβρίου στο μεγαλύτερο καθεδρικό Λουθηρανικό ναό στην Ισλανδία με την ονομασία «Hallgrimskirkja» [κτίριο ύψους 74 μέτρων, που μοιάζει με πύραυλο, ΚΑΙ είναι ορατό από κάθε σημείο του Ρέικιαβικ!] ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα τελέσει τη Θεία Λειτουργία. «Την ημέρα αυτή η Λειτουργία της εκκλησία μας θα μεταφερθεί στο “Hallgrimskirkja” . Καλοῦν όλους τους Ορθόδοξους πιστούς να πᾶνε στη λειτουργία, για να τους παγηδέψουν στην αίρεση!!! «Να δείξουν», λένε αυτοί, «την μαρτυρία της ενότητας μας στην Ορθόδοξη πίστη, …»

8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017, ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ, ΧΟΡΟΣΤΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ Κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

———————



——————



Αγιοπατερικές θέσεις πού κονιορτοποιούν τις θέσεις τού μεγάλου και αμετανόητου αιρετικού Ζηζιούλα!


Συνέχεια απ΄ εδώ

Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ μεγάλος αἱρετικὸς τῆς Ὀρθοδοξίας -ποὺ σ' αὐτοὺς τοὺς ἔσχατους καιροὺς μᾶς προέκυψε- ὁ μητροπολίτης Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας, προκειμένου νὰ κατοχυρώσει ἕνα "Πρωτεῖο" Οἰκουμενιστικῆς κοπῆς καὶ προελεύσεως, διαστρέφει τὰ πράγματα καὶ μᾶς διδάσκει τὴν κακόδοξη θεωρία ὅτι μέσα στὴν Ἁγία Τριάδα ἔχουμε «διαβάθμηση»!

Ἐζητήθησαν ἐξηγήσεις γιὰ τὴν κακοδοξία αὐτὴ ποὺ μᾶς γυρίζει πίσω στὸν Ἀρειανισμό, ἀλλὰ δὲν ἀπάντησε. Τὸ τραγικὸ βέβαια εἶναι ὅτι οὔτε οἱ Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, στοὺς ὁποίους ἀπευθυνθηκαμε, πῆραν θέση. Οὐδεὶς πλέον ἐξ αὐτῶν ἐνδιαφέρεται γιὰ θέματα Πίστεως· ἀντίθετα καταστρώνουν σχέδια, πῶς θὰ φιμώσουν ὅσους μιλοῦν γι' αὐτά.


"Στη νεοαρειανική πίστη του Ζηζιούλα, δεν υπάρχει θέση για τον Ιησού Χριστό"

Γράφει ὁ Α.Α.Μ.

Ο μητροπολίτης (τιτουλάριος, δηλ. άνευ ποιμνίου) κ. Ιωάννης Ζηζιούλας, ο οποίος σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις του εκφράζεται αρνητικότατα για τους μοναχούς του Αγίου Όρους, θεωρώντας τους "χαμηλού επιπέδου" και φανατικούς, έχει εξελιχθεί τα τελευταία 20 ή και παραπάνω χρόνια, στον "κακό δαίμονα" του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η θεολογία του, αφήνοντας ίσως κατά μέρος το πρωτόλειό του, τη διατριβή του περί του επισκόπου, είναι ουσιαστικά ένας α-πατερικός χριστιανικός στοχασμός. Είναι ένας πρωτότυπος, πράγματι, συνδυασμός προτεσταντικών θεολογικών επιρροών και κληρικαλισμού μεσαιωνικού δυτικού τύπου. Η ζηζιούλεια ψευδο-θεολογία και ψευδο-εκκλησιολογία έχει γίνει πλέον η οιονεί επίσημη θεολογία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η "Εκκλησία" του Ζηζιούλα συνιστά ένα νομικίστικο κληρικαλιστικό κατασκέυασμα με εσχατολογική προβολή. Είναι ένας τεράστιος ναός δίχως προσκυνητάρια, ένα κτίσμα με τέλεια και αυστηρά δομημένη αρχιτεκτονική μορφολογία που θυμίζει τους μεγάλους γοτθικούς ναούς της Δύσης, αλλά δίχως ψυχή. Σε αυτόν τον ναό ιερουργεί ένας ειδωλοποιημένος Πρώτος", μία ζώσα επίγεια εικόνα του Θεού Πατρός, αναφέροντας" την Κτίση στον Θεό Πατέρα, αφού μάθαμε πλέον ότι η θεία Λειτουργία δεν αναφέρεται στην αγία Τριάδα και δεν είναι επανάληψη και βίωση της σταυρικής θυσίας του Κυρίου. Η θεία Ευχαριστία είναι η αναφορά της Κτίσης στον Θεό Πατέρα και μόνο. Στη νεοαρειανική πίστη του Ζηζιούλα δεν υπάρχει θέση ούτε για τον Ιησού Χριστό ως Ομοούσιο του Πατρός Θεό και Άνθρωπο και Σωτήρα του Κόσμου, ούτε για άσκηση από αγάπη στον Χριστό, ούτε για έμπονη μετάνοια, ούτε για θαυμαστές επεμβάσεις του Χριστού μέσω των αγίων του. Υπάρχει μόνο θέση για έγνοια για την Κτίση και για "εσχατολογική θεωρία", μόνο που η "έκσταση" αυτή πραγματοποιείται μέσα σε ένα σοφά δομημένο κληρικαλιστικό πλαίσιο. Εξου και η απόρριψη των "αγράμματων" ασκητών. Είναι η προτεσταντίζουσα θεολογία του Νικολάου Αφανάσιεφ (σωστά το επισημαίνει το άρθρο), αλλά σε "υψηλό ύφος". Απόλυτο επίκεντρο είναι ο επίσκοπος και, ακόμα καλύτερα, ο Υπερ-Επίσκοπος, ο Πρώτος άνευ Ίσων, η κεφαλή της Πυραμίδας που είναι η ζηζιούλεια "Εκκλησία". Αδυνατεί κανείς να καταλάβει πού κρύβεται ο Χριστός μέσα σε ολα αυτά.

Ίσως ο κ. Ζηζιούλας δεν χρειάζεται καν τον Χριστό, ως ο «μέγιστος ζων θεολόγος». Όπως η θεία Ευχαριστία δεν αναφέρεται στον Χριστό, γιατί να αναφέρεται άραγε η Εκκλησία; Αναφέρεται μόνο ο "Πρώτος άνευ Ίσων" εκ μέρους όλων. Αυτός μας σώζει, ο "Πρώτος". Αυτό το μεγαλείο του κ. Ζηζιούλα δεν το κατανόησε, όπως φαίνεται, ούτε ο καθηγητής Μέγας Φαράντος που αποδόμησε το σύστημά του από την σκοπιά της ορθόδοξης θεολογίας.

Μετά τον κ. Ζηζιούλα, το εν λόγω ιδεολόγημα (διότι για ιδεολόγημα πρόκειται, και μάλιστα με στοιχεία ολοκληρωτισμού) έχει μιμηθεί και αναπαράγεται, επί το χείρον, από διάφορα "ζηζιουλάκια", λαϊκούς, διακόνους και μητροπολίτες, που φυσικά δεν έχουν τα διανοητικά χαρίσματα του μέντορά τους. Γι' αυτό και ο "γενόσημος" ζηζιουλισμός είναι κατώτερος του αυθεντικού. Ένα από αυτά τα "ζηζιουλάκια" είναι και ο γνωστός φαναριώτης συγγραφέας του διαβόητου, πλέον, κειμένου περί "Πρώτου άνευ Ίσων" (Primus sine Paribus), το οποίο είναι όντως πόνημα άνευ ίσων και ομοίων του στη μέχρι τώρα ιστορία της Ορθοδοξίας…

Οι τωρινές μεθοδεύσεις του Φαναρίου, για μία Μεγάλη Πανορθόδοξη Σύνοδο σχεδόν δίχως...επισκόπους (αυτός ήταν ο αρχικός σχεδιασμός), είναι απόρροια της ζηζιούλειας θεώρησης της Εκκλησίας. Είναι ο εφηρμοσμένος, ο "Υπαρκτός Ζηζιουλισμός". Ο μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης Ζηζιούλας, μέσω της ιδεολογικής του επιβολής, οδηγεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην άβυσσο και προς το παρόν μόνο η Ρωσική Εκκλησία, για τους δικούς της λόγους, όπως και μεμονωμένοι επίσκοποι από την Εκκλησία της Ελλάδος φέρνουν κάποια αντίσταση. Αποδεχόμενο το Οικουμενικό Πατριαρχείο το ζηζιούλειο ιδεολόγημα είναι σαν να έχει προσχωρήσει μία ολόκληρη τοπική Εκκλησία και μάλιστα η πρώτη στην τάξη, στην κακοδοξία. Η μεγαλύτερη αίρεση στην Ορθοδοξία του 21ου αιώνα καταφέρνει κάτι που καμία μέχρι στιγμής από τις γνωστές αιρέσεις που φάνηκαν στην Ανατολή όλους του αιώνες δεν είχε κατορθώσει, ούε καν ο αρειανισμός: Αγγίζει ταυτόχρονα, με τρόπο τέλειο και ύπουλο, και την τριαδολογία και και την εκκλησιολογία, απαντάται και σε θεωηρητική και σε εφηρμοσμένη μορφή, εμφανίζεται και σε αυθεντική έκδοση και σε απομίμηση: Είναι ο ζηζιουλισμός. Α.Α.Μ.