Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Άγιε Σιδηροκάστρου που ισχυρίζεστε πως “Δεν μπορεί ένας ιερευς να είναι περισσότερο Ορθόδοξος από έναν Μητροπολίτη”, δεν είδαμε κανένα Άγιο από τους Μητροπολίτες τα τελευταία χρόνια. Παππούληδες γίναν Άγιοι!


Του Μάνου Χατζηγιάννη
Το μόνο που καταφέρνουν οι Ιεράρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας με τις σπασμωδικές αντιδράσεις τους με αφορμή τις διακοπές μνημονεύσεων από κατά τόπους ιερείς είναι να εξευτελίζονται στα μάτια των πιστών.

Το τελευταίο παράδειγμα ενός Επισκόπου, που ομολογουμένως δεν έχει δώσει αφορμές παλιότερα, απέδειξε πως έχουν χάσει πλήρως την ψυχραιμία τους. Ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος μην ζυγίζοντας τα λόγια του μας είπε μεταξύ άλλων πως “Δεν μπορεί ένας ιερευς να είναι περισσότερο Ορθόδοξος από έναν Μητροπολίτη”(Δείτε το βίντεο εδώ).

Αλήθεια Άγιε Σιδηροκάστρου, πόσους Άγιους μετράει το Ορθόδοξο εορτολόγιο από την εκκλησιαστική Ιεραρχία; Παππούληδες αγιοποιήθηκαν και τους δοξάζετε και καλά κάνετε, όχι Δεσποτάδες! Αυτοί οι παπούληδες ήταν λιγότερο Ορθόδοξοι από τους Μητροπολίτες;

Αλλά δεν είναι μονάχα οι δηλώσεις του κ. Μακάριου.

Τους τελευταίους μήνες έχει καταγραφεί μια σειρά από υπερβολικές δηλώσεις

“’Όποιος διακόπτει την σχεση του με τον Επίσκοπο είναι σαν να διακόπτει την σχέση του με τον Χριστό” είπε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης,

Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας σε κήρυγμά του είχε πει: «Την ευθύνη των εκκλησιαστικών ζητημάτων την έχουν οι στρατηγοί της εκκλησίας, δηλαδή οι επίσκοποί της και όχι οι απλοί στρατιώτες», ενώ παλιότερα είχε δηλώσει: “Οι Φαρισαίοι παρά το θαύμα που επετέλεσε ο Κύριος, τον κατηγόρησαν για βλασφημία κατά του Θεού. Δυστυχώς έτσι συμβαίνει και στις μέρες μας και πολλές φορές ο διάβολος εισβάλει και στους ανθρώπους της Εκκλησίας, σπέρνοντας διχόνοια .Όπως και τότε έτσι και σήμερα οι αντιλέγοντες και οι αμφισβητίες κατηγορούν το καλό και είτε λόγω της αμάθειας ή της ημιμάθειας τους διαστρεβλώνουν την αλήθεια και δυστυχώς απ’ αυτούς ξεκινούν οι έριδες και τα σχίσματα, τα οποία κομματιάζουν την Ενότητα της Εκκλησίας”.

Ο Μητροπολίτης Κορίνθου πήγε ένα βήμα παραπέρα χαρακτηρίζοντας “αίρεση” την ανυπακοή στον Επίσκοπο.

Ο Μητροπολίτης Μαντινείας Αλέξανδρος έστειλε έμμεσο πλην σαφές μήνυμα λέγοντας πως “είναι γεγονός και νόμος του Θεού, ο οποίος λέει «Μνημονεύετε των ηγουμένων ημών…» “

Όλες αυτές οι δηλώσεις μια και μόνη εντύπωση δίνουν ακόμη και στους καλοπροαίρετους. Οι Δεσπότες κάνουν τα πάντα για τα “καλά και συμφέροντα” και την καρέκλα τους! Μπορεί αυτή η εντύπωση να είναι λανθασμένη, αλλά δυστυχώς ο ένας μετά τον άλλον χάνουν την έξωθεν καλή μαρτυρία…..

Ομιλία Γερ. Σάββα Λαυριώτου στην Καρδίτσα (Σάββατο 24/6/2017)

Αποτέλεσμα εικόνας για γερων σαββασ λαυριωτησ

Ομιλία Γερ. Σάββα Λαυριώτου στην Καρδίτσα (Σάββατο 24/6/2017)



ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ, ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ; (Συμβουλες του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου Καντιωτου). ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ, ΠΟΥ ΡΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

Ορθόδοξος Έλληνας Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ
ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ;

Συμβουλές ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη, Ἀθηνα 14.10.1962
Νὰ μάθουμε ποιοὶ εἶνε οἱ αἰρετικοί, ἀπὸ τὸ στόμα ὀρθοδόξου ἰεράρχου καὶ νὰ μὴ πιστεύουμε τὰ πρόσωπα ἐκείνα, ποὺ ὀνομάζουν ἀδελφὲς ἐκκλησίες τοὺς αἰρετικούς.

Νὰ ἀνοίξουμε τὰ μάτια μας καὶ νὰ δοῦμε τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τοὺς οἰκουμενιστάς, ποὺ ἔγιναν Δούρειος ἴππος τῶν αἰρετικῶν. Τοὺς ἔμπασαν μέσα στὴ Μάντρα τοῦ Χριστοῦ καὶ ριμάζουν τὸ Ποίμνιο.
Νὰ κόψουμε κάθε σχέσι καὶ ἐπαφὴ μ᾽ αὐτούς, γιὰ νὰ σωθοῦμε καὶ νὰ σώσουμε τὴν Πατρίδα μας.

Οἱ κινήσεις τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου μὲ τοὺς αἰρετικοὺς καὶ τοὺς ἀλλόθρησκους γίνονται πλέον φανερά. Ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως δὲν κρύβεται. Κυκλοφοροῦν ἄφθονα βίντεο καὶ φωτογραφίες σὲ πατριαρχικές, ἀλλὰ καὶ σὲ Ἰταλικὲς ἰστοσελίδες. Ὁ σοφὸς λόγος τοῦ Γέροντα: Ν᾽ ἀνοίγουμε τὰ μάτια μας καὶ νὰ τὰ βλέπουμε, θὰ μᾶς προστατεύει. Ὁ ἐχθρός μπῆκε μέσα στὴν Μάντρα τοῦ Χριστοῦ, μ᾽ ὅλο τὸ αἰρετικὸ καὶ ἀλλόθρησκο συγγενολόι τους καὶ οἱ ἐπίσκοποι σιωποῦν! Τὰ δῆθεν ἅγια λείψανα, ποὺ ἔρχονται μὲ τοὺς καρδιναλίους ἀπὸ τὸ Βατικανὸ εἶναι ἀπάτη τοῦ Πάπα.

Ἀκοῦστε τὸ βίντεο: https://youtu.be/Fd-3se8OFM8

ΒΙΝΤΕΟ

Ἂς μὴ κοιμόμαστε! Στὴν ἄγνοια τοῦ πιστοῦ λαοῦ 
ἐπενδύει ὁ πατριάρχης! 
Ἀλλὰ ἄγνοια σὲ θέματα πίστεως δὲν δικαιολογεῖται.

Ποιος ειναι αιρετικος…..

Ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας ἀπομαγνητοφωνημένο

Αἰρετικὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως τὴν ἐδίδαξαν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι, ὅπως ἐδίδαξαν οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅπως τὴν ἐρμήνευσαν οἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι ἐν Πνεύματι Ἁγίω.
Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας λέγονται αἰρετικοί.


Καὶ ἄλλοι μὲν ἀπὸ τοὺς αἰρετικοὺς διαφωνοῦν μὲ τὴν διδασκαλία καὶ λέγουν ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός, ἄλλοι λέγουν ὅ,τι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον δὲν εἶναι τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἀλλοι ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα σημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστως μας καὶ κάθε ἕνας αἰρετικὸς κρατᾶ στὰ χέρια του μιὰ γκομολάστιχα τοῦ διαβόλου καὶ προσπαθεῖ νὰ σβήση ἀπὸ τὴν Πίστη μας, τὸ Πιστεύω μας, τὸ ἄλφα ἢ τὸ βητα σημεῖο τῆς διδασκαλίας μας.

Ἄλλοι ἀπὸ τοὺς αἰρετικοὺς φωνάζουν κάτω οἱ εἰκόνες, ἄλλοι φωνάζουν κάτω οἱ ἱερεῖς, ἄλλοι κάτω τὰ μυστήρια, ἄλλοι κάτω ἡ ἐξομολόγηση…. Ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας τὰ προσβάλλουν οἱ αἰρετικοι….

Aὐτοὶ εἶνε οἱ αἰρετικοὶ ποὺ λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅτι οἱ ποιμένες θὰ πρέπει νὰ καταβάλουν κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ φυλάγουν τὴν ἱερά τον Ποίμνη. Θὰ μοῦ πῆτε εἶνε τόσο κακὸ νὰ ἀφαιρέση κανεὶς κάτι ἀπὸ τὴν διδασκαλία; Ἀσφαλῶς, γιατὶ λέει στὴν Ἀποκάλυψι, ὅτι ἡ Πίστις μας, ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη, δὲν δέχεται οὔτε πρόσθεση οὔτε ἀφαίρεσι. Ὅπως τὸ μάτι μέσα, δὲν δέχεται οὔτε μία μικρὰ τρίχα, ἔτσι καὶ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν δέχεται τίποτε ἁπολύτως, οὔτε προσθήκη οὔτε ἀφαίρεσι. Ἡ Ὀρθόδοξος πίστι εἶνε τέλεια. Δὲν ὑπάρχει τίποτε, δὲν ὑπάρχουν κενά μέσα σ᾽ Αὐτήν καὶ λέει ἡ Ἀποκάλυψις ὅτι ὅποιος τολμήση νὰ προσθέση ἢ νὰ ἀφαιρέση ἕνα γιώτα ἀπὸ τὴν Πίστι μας νὰ εἶνε ἐπικατάρατος.



Ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ ἔγινε ἡ Ἐκκλησία μας ὑπήρχαν αἰρετικοί, ἀλλὰ στὶς σημερινὲς μᾶς ἡμέρες -εἶνε καὶ αὐτὸ σημεῖο! Στὰ χρόνια ποὺ ζοῦμε οἱ αἰρετικοὶ εἶναι σὰν τὶς ἀκρῖδες. Ὅπως οἱ ἀκριδες ποὺ πέφτουν στὸ χωράφι δὲν ἀφήνουν τίποτα, ξεφλουδίζουν ἀκόμη καὶ τὰ δένδρα, ἔτσι εἶνε καὶ οἱ αἰρετικοὶ. Σαν τὶς ἀκρῖδες ἔχουν πέσει στὸ περιβόλι τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ριμάζουν τὴν Ἐκκλησία μας.
Ποιοί εἶνε οἱ αἰρετικοὶ αὐτοί; Ποῦ νὰ τοὺς μετρήσεις! Εἷνε παπικοί, εἶνε Εὐαγγελισταί, εἶνε Διαμαρτυρώμενοι, εἶνε Οὐνῖτες, εἶνε Αὐδεντισταί, εἶνε Πεντηκοστιανοί εἶνε…


Τώρα τελευταῖα παρουσιάστηκαν κάποιοι αἰρετικοὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ ποὺ λέγονται «Τοῦ τετραγώνου ευαγγελίου»! Ἁνθρωποι διαφόρων καταστάσεων καὶ προελεύσεων μπῆκαν στὴν Ἑλλάδα! Γιατὶ μπῆκαν;
Γιατί δυστυχῶς ἡ Ἑλλάδα μας εἶνε ἕνα ξέφραγο ἀμπέλι καὶ ὅπως στὸ ξέφραγο ἀμπέλι μπαίνουν μέσα ὅλα τὰ ζῶα καὶ τὸ καταστρέφουν, ἔτσι καὶ ἡ Πατρίδα μας εἶνε ξέφραγο ἀμπέλι. Μπῆκαν μέσα στὴν Ἑλλάδα μας οἱ αἰρετικοὶ καὶ τὴν καταστρέφουν.

Καὶ τί πρέπει νὰ κάνουμε ἀγαπητοί μου; Ποιά εἶνε ἡ ὑποχρέωσις ὅλων ἡμῶν τῶν χριστιανῶν; Ὅλοι ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀδελφοί μου, πρέπει νὰ ἔχουμε τὰ μάτια ἀνοικτά καὶ νὰ προσέχουμε καὶ νὰ μὴν ἔχουμε σχέσεις καὶ ἐπαφὲς μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν πιστεύουν στὴν Ὀρθόδοξον Πίστι.

Ἀγαπητοί μου, ἂν ὑπάρχει κάτι, ποὺ πρέπει ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες νὰ καυχώμεθα ἐν Κυρίῳ, εἶνε ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία μας εἶνε τὸ στήρηγμά μας….

Συμβολή προβληματισμού στο ετήσιο μνημόσυνο της ''Αγίας και Μεγάλης Συνόδου''


Απάντηση στο άρθρο του Ευ. Σωτηρόπουλου που άρχικα δημοσιεύθηκε στα αγγλικά στην Huffington Post και μετά στα Ελληνικά στην Romfea.gr, δίνει με κείμενό του o Πρωτοπρεσβύτερος π. Πέτρος Χιρς, Δρ. Θ. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αγ. Τριάδος Jordanville N.Y.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Δήλωση συμπαράστασης στὸν ἡρωϊκὸ π. Φώτιο Τζούρα καὶ ἀπάντηση στὸν κακόδοξο Δεσπότη Σιδηροκάστρου Μακάριο


Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου !

Δόξα τῷ Παναγάθῳ Θεῷ. Ἀκόμα ἕνας ἱερέας τοῦ Ὑψίστου, ὁ π. Φώτιος Τζούρας διάλεξε τὸν μαρτυρικὸ δρόμο τῆς ὁμολογίας καὶ ἀψηφώντας τὰ προβλήματα τῆς βιωτῆς του διάλεξε τὴν ἀγαθὴ μερίδα, τὸν Χριστό. Εὐχόμαστε ὁ Θεὸς νὰ δίνει σ’ αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειά του δύναμη, ὑπομονή, σοφία καὶ κάθε εὐλογία.

Διότι μὲ τέτοιο Δεσπότη θὰ τὴν χρειαστεῖ ὁ π. Φώτιος. Ἕναν Δεσπότη, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν διακοπὴ μνημοσύνου του ἀπὸ τὸν ταπεινὸ ἱερέα, ποὺ δήλωσε ὅτι παρόλα αὐτὰ τὸν σέβεται, εἶπε τὰ ἑξῆς τρομερά:

5a08b7b455c29c304dabcd194521e2e1_XL.jpg


ΒΙΝΤΕΟ

«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!! Ὁ παπὰς εἶναι γιὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐνορία του. Τίποτε ἄλλο. Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα; Ὁ π. Φώτιος εἶναι ἀγράμματος. Πού τὰ ἔμαθε αὐτά;».

Καὶ μετὰ εἶπε τὸ ἑξῆς, ἐπίσης ἀπίστευτο: «Ἐγὼ εἶμαι εἴλωτας ἐδῶ στὴν Ἐπισκοπή μου, τρέχω ἀπὸ τὸ πρωΐ μέχρι τὸ βράδυ, δὲν πῆγα ποτὲ στὸ ἐξωτερικό!!!». Ἥρωας ὁ Ἐπίσκοπος αὐτός. Δὲν πῆγε ποτὲ στὸ ἐξωτερικό. Πραγματικὰ τί θυσία γιὰ τὸ ποίμνιό του! Ἐνῶ οἱ ἄλλοι Ἐπίσκοποι πᾶνε συνεχῶς ταξίδια στὸ ἐξωτερικό, διότι αὐτό ὁμολογεῖ, αὐτὸς ἔμεινε στὸ Σιδηρόκαστρο καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπαινεῖται.
Ἐὰν ὑπῆρχε βραβεῖο ἔπαρσης ὁ Ἐπίσκοπος αὐτὸς ἔπρεπε νὰ εἶναι στοὺς πρώτους ὑποψηφίους:

Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑποστηρίζει τὴν κακοδοξία τοῦ «γέροντος» τῶν οἰκουμενιστῶν Ζηζιούλα περὶ πρωτείου καὶ ἀνυπαρξία Ἐκκλησίας ἄνευ Ἐπισκόπου, ἀκόμα καὶ ἂν αὐτὸς αἱρετίζει· ἐκτὸς τοῦ ὅτι θεωρεῖ τὸ ποίμνιο ἐντελῶς ἀφελὲς καὶ νομίζει, ὅτι δὲν βλέπει καὶ δὲν ἀκούει καὶ δὲν ἐνημερώνεται γιὰ τὸ πόσο ἔχουν προχωρήσει οἱ Οἰκουμενιστὲς στὰ πρωτογνωρα ἀντιορθόδοξα σχέδιά τους· ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑποβιβάζει τὸν ἱερέα του ὡς ἀγράμματο καὶ ἀκολούθως ἀνίκανο νὰ κατανοήσει Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας –ξέχασε ὁ λυκοποιμένας, ὅτι μόλις τὴν περασμένη Κυριακὴ διάβασε στὸ Εὐαγγέλιο, ὅτι ὁ Χριστὸς διάλεξε ψαράδες– καταργεῖ ὅλη τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ βρεῖ τὸ ἄδικο δίκιο του.

Δηλαδὴ τὰ ἁγιογραφικὰ χωρία «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε...» (Β΄Κορινθ. 6,17), «ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καί οὐκ ἠσχυνόμην» (Ψαλμ. 118,46), «στέλλεσθε ἀπό παντός ἀτάκτως περιπατοῦντος» (Β΄Θεσ. 3,6), «οὐκ ἐκάθισα μετά συνεδρίου ματαιότητος» (Ψαλμ. 25,4), «ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων» (Ψαλμ. 25,5) καί τόσα ἄλλα, δὲν ἀφοροῦν Πατριάρχες καὶ Ἐπισκόπους; Ἀκυρώνεται ὅλη ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοση, ἡ ὁποία βοᾶ γιὰ τὸν τρόπο ἀντιμετώπισης τῶν αἱρετικῶν, καί ὁ κ. Μακάριος μᾶς προτείνει τὸν οἰκουμενιστικὸ συμβιβασμὸ καί τὴν συνοδοιπορεία καί τὴν συμπόρευση μὲ ὅλους καὶ ὅλα, διαφημίζοντας τό ὑπνωτικό τῆς ὑπακοῆς, εἰς βάρος τῆς ἀληθινῆς καὶ Ὀρθοδόξου πίστης;
Δὲν διάβασε ὁ κ. Μακάριος, ὅτι τὰ λόγια τοῦ Ἁγ. Ἰγνατίου ἀφοροῦν καὶ Ἐπισκόπους:

«Πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα ἤ πράσσων κἄν ἀξιόπιστος ᾖ, κἄν νηστεύῃ, κἄν παρθενεύῃ, κἄν σημεῖα ποιῇ, κἄν προφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω ἐν προβάτου δορᾷ φθορὰν προβάτου κατεργαζόμενος». (Ἅγιος Ἰγνάτιος Θεοφόρος P.G.5, 912).

Τὰ γνωρίζει γι’ αὐτὸ φοβᾶται τὸν ταπεινὸ ἱερέα του καὶ τὸν μειώνει καὶ τὸν συκοφαντεῖ, ὅτι τάχα ἔπεσε θῦμα ἄλλων. Γνωρίζει ὅτι οἱ Ἅγιοι πρώτους τοὺς Ἐπισκόπους ἔλεγχαν. Ἔτσι ἐπιβεβαιώνονται οἱ Ἅγιοι γιὰ τὴν πτώση τῶν σημερινῶν «ποιμένων»:

«Τὸ πάλαι ὑπὲρ τῶν προβάτων ἀπέθνησκον οἱ Ποιμένες, νῦν δὲ μᾶλλον ἀναιροῦσι αὐτοί τὰ πρόβατα· τότε νηστείαις τὸ σῶμα ἐσωφρόνιζον, νῦν δὲ τρυφαῖς παρασκευάζουσι σκιρτᾶν. Τότε τὰ ἑαυτῶν τοῖς δεομένοις διένειμον, νῦν δὲ τὰ τῶν πενήτων σφετερίζονται· τότε τὴν ἀρετῆν ἤσκουν, νῦν δὲ τοὺς τὴν ἀρετὴν ἀσκοῦντας ἐξοστρακίζουσι. Τότε οἱ φιλάρετοι πρὸς τὴν ἱερωσύνην ὑπήγοντο, νῦν δὲ οἱ φιλάργυροι· τότε οἱ τὸ πρᾶγμα φεύγοντες διὰ τὸ μέγεθος τῆς ἀρχῆς, νῦν δὲ οἱ τὸ πρᾶγμα ἐπιτρέχοντες μεθ’ ἡδονῆς. Τότε οἱ ἀκτημοσύνη ἐναβρυνόμενοι, νῦν δὲ οἱ πλεονεξίᾳ ἑκουσίως χρηματιζόμενοι. Τότε οἱ πρὸ ὀφθαλμοῦ ἔχοντες τὸ θεῖον δικαστήριον, νῦν δὲ οἱ μηδὲ εἰς ἔννοιαν τοῦτο λαμβάνοντες. Τότε οἱ τύπτεσθαι νῦν δὲ οἱ τύπτειν ἕτοιμοι.. Καὶ τότε μὲν τὴν ἁγνείαν ἐξεθείαζον, νῦν δέ, ἀλλ’ οὐδέν βούλομαι δυσχερὲς εἰπεῖν...». (Αγ. Ισιδώρου Πηλουσιώτου PG 78, 905).

Ἐμεῖς θὰ προσθέσουμε: Τότε δὲ παρέμεναν εὐχαρίστως στὶς Ἐπισκοπές τους θυσιάζοντας ἀκόμα καὶ τὶς ζωὲς τους γιὰ τὸ ποίμνιο, νῦν δὲ ὑποφέρουν ποὺ μένουν στὸν τόπο τοῦ ποιμνίου τους καὶ θεωροῦν θυσία, τὸ ὅτι δὲν κάνουν ταξίδια.

Ἂς διαβάσει ὁ κ. Μακάριος τοὺς Κανόνες καὶ μετὰ νὰ προσπαθήσει νὰ μᾶς ἐξηγήσει ἂν ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν ἔχει κάνει τίποτα τὸ μεμπτό.

Ἀπὸ τοὺς Κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων:

Κανών ΜΕʹ: «Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, ΜΟΝΟΝ, ἀφοριζέσθω, εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω».

Κανὼν Ιʹ: «Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω».

Κανὼν ΞΕʹ: «Εἴ τις κληρικὸς, ἤ λαϊκὸς εἰσέλθοι εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι καὶ καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω».

Ἀπὸ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους:

Κανὼν ΛΒʹτῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου: «οὐ δεῖ αἱρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν, αἵτινες εἰσίν ἀλογίαι μᾶλλον, ἤ εὐλογίαι».

Κανών ΣΤʹ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ: «Περὶ τοῦ μὴ συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντος τῇ αἱρέσει».

Κανὼν ΛΓʹ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου: «Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι».

Κανών Βʹ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ: «Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος ἔστω».
Οἱ Ἀπόστολοι στὸν ἐπίλογο τῶν Κανόνων: Οἱ θεῖοι Κανόνες πρέπει νὰ τηροῦνται ἀπὸ ὅλους χωρὶς ἀλλαγές. Ὅσοι δὲν τοὺς τηροῦν ὑποβάλλονται σὲ φρικτὰ ἐπιτίμια. Αὐτά, Ἐπίσκοποι, σᾶς διατάζουμε γιὰ τοὺς Κανόνες. Ἐὰν μείνετε σὲ αὐτές τὶς διαταγές, θὰ σωθεῖτε καὶ θὰ ἀποκτήσετε εἰρήνη, ἐάν ὅμως γίνετε ἀνυπάκοοι, θὰ κολασθεῖτε καὶ θὰ ἔχετε συνεχὴ πόλεμο μεταξύ σας, ὡς πρέπουσα καταδίκη, διότι δὲν ἀκούσατε καὶ δὲν ὑπακούσατε στὰ λόγια μας.

Ἀκοῦτε κ. Μακάριε; Γιὰ ἐσᾶς μιλοῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, γι’ αὐτὸ πρέπει καὶ αὐτοὺς νὰ τοὺς καλέσετε εἰς τάξιν καὶ εἰς ὑπακοήν. Πῶς τολμοῦν νὰ σᾶς ἀμφισβητοῦν;

Προτείνουμε λοιπὸν τὸ ἑξῆς: Κάντε ἐσεῖς ἕνα ταξιδάκι στὸ ἐξωτερικὸ σὰν Ἐπίσκοπος ποὺ εἶστε καὶ ἀφῆστε τὸν π. Φώτιο νὰ ὁμολογήσει Χριστὸ καὶ νὰ κερδίσει τὸν Παράδεισο. Γιατὶ ἀντιθέτως μὲ ἐσᾶς ὁ Χριστὸς μᾶς εἶπε, ὅτι ὁ Παράδεισος θὰ εἶναι τόπος ἐκπλήξεων.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ! Θαυμάστε απάντηση Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου:

Αποτέλεσμα εικόνας για Δεσπότη Σιδηροκάστρου Μακάριο

«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!!Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα;»


Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Δόξα σοι Κύριε ο Θεός Ημών! ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Και νέα διακοπή μνημόνευσης, σε χωριό της Μακεδονίας μας!


Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι ένας ακόμη ευλαβής ιερέας, ενός μικρού χωριού της Μακεδονίας μας, ο π.Φώτιος, που υπάγεται στην μητρόπολη Σιδηροκάστρου, ανακοίνωσε επίσημα σήμερα, Κυριακή 18/6/2017, την ΔΙΑΚΟΠΗ μνημόνευσης του επισκόπου του, με την συμπλήρωση ενός χρόνου από την έναρξης της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης.


Έχει ιδιαίτερη σημασία να επισημάνουμε ότι ο ευλαβής ιερέας μεγαλώνει μόνος του τα 2 ανήλικα παιδιά του, ότι υποφέρει εδώ και πολλά χρόνια από σοβαρά προβλήματα υγείας, ότι ζει φτωχικά σε σπιτάκι που του παραχώρησε ο τοπικός Δήμος και δεν έχει ακόμη ξεπληρώσει τις δόσεις από το αυτοκίνητο που έχει, κι όμως πήρε αυτή την μεγάλη απόφαση, εμπιστευόμενος τον Θεό και όχι την κοσμική "λογική".



Μέσα στην εκκλησία το κλίμα ήταν απίστευτα συγκινητικό.
Με δάκρυα στα μάτια και ο ίδιος και οι ενορίτες του εξέφρασαν την αγάπη και την ενότητα τους.
Ο ίδιος τους βεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την ενορία του και το ποίμνιο του, παρά μόνον αν τον υποχρεώσουν και τον ΕΚΔΙΩΞΟΥΝ από αυτή, αλλά ακόμη και τότε έχει όλα τα ονόματα των ενοριτών του και δεν θα πάψει να τους μνημονεύει έναν έναν. Μέσα στον ναό του χωριού υπήρχε και μικρό τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Λουκά Κριμαίας.



Τους ενημέρωσε ακόμη ότι με τη βοήθεια του Θεού βρέθηκε ένα (ιδιωτικό) παρεκκλήσιο στην περιοχή, που αγοράστηκε με χρήματα πιστών και αν του απαγορεύσουν να λειτουργεί (όπως έκαναν παρανόμως κάποιοι μητροπολίτες προς ιερωμένους που διέκοψαν την μνημόνευση τους), αυτός δεν θα δεχθεί την παράνομη (σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες) απόφαση, δεν θα εγκαταλείψει τους πιστούς και θα συνεχίσει να λειτουργεί εκεί.
Το κείμενο επιστολή προς τον δεσπότη του, εκτός από τον ιερέα, συνυπογράφουν στελέχη της ενορίας του (ένας επίτροπος, ένας ψάλτης και ένας θεολόγος).
Σε λίγες ώρες θα δημοσιεύσουμε και το βίντεο με την συγκινητική ατμόσφαιρα μέσα στην εκκλησία (ο κόσμος ειδικά προς το τέλος, ξεσπούσε σε χειροκροτήματα, φωνάζοντας "Άξιος").
(οι φωτογραφίες από τον ναό του μικρού χωριού Σταυροδρόμι Σερρών, όπου διαμένει και λειτουργεί ο π.Φώτιος)
Ομιλία π. Φωτίου, προς τους ενορίτες του:

Αδελφοί μου,

Γνωρίζεται πάρα πολύ καλά με την βοήθεια του Θεού, μεγαλώνω τα δύο μου παιδιά μόνος, με πολύ κόπο και μόχθο παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που χρόνια τώρα με ταλαιπωρούν.
Από την στιγμή που ανέλαβα καθήκοντα Ιερέα δεν αποκόμισα περιουσία και ουδέποτε σκοπός και στόχος μου ήταν αυτός. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός πως και το αυτοκίνητο που έχω στην κατοχή μου είναι ανεξόφλητο στην τράπεζα και υπάρχει πιθανότητα κατάσχεσής του σε περίπτωση μη αποπληρωμής των δόσεων του δανείου.

Παρόλα αυτά, μετά από πολύ ώριμη σκέψη, αναγκάστηκα να ακολουθήσω αυτό που μου επιτάσσει η συνείδησή μου και το καθήκον μου ως Ιερέας αλλά και ως απλός Ορθόδοξος Χριστιανός. Η απόφαση αυτή μπορεί να θεωρηθεί πολύ δύσκολη για μένα προσωπικά αλλά και για το μέλλον των παιδιών μου.

Πρωτίστως, θα ήθελα να επισημάνω προς αποφυγή παρεξηγήσεων πως η απόφασή μου αυτή δεν σχετίζεται με καμία απολύτως προσωπική διαφορά με τον Δεσπότη μας τον οποίο σέβομαι και πάντα θα σέβομαι και θα εκτιμώ. Αναγκάζομαι να προσφύγω στην παύση της μνημόνευσής του, γιατί δεν λαμβάνει θέση στα πραχθέντα και λεγόμενα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου όσον αφορά την αιρετική του στάση λόγω στενής συνεργασίας με τον επικεφαλής της Λατινόφρονης εκκλησίας και όλων των άλλων αιρέσεων ανά τον κόσμο που στην ψευδοσύνοδο του Κολιμπαρίου Κρήτης τον Ιούνιο του 2016 προσπάθησε να τις αναβαθμήσει σε ισότημες εκκλησίες. Επίσης σε δηλώσεις του, δημοσίως αποκαλεί – προσφωνεί τον Πάπα ώς Αγιότατο αλλοιώνοντας την αλήθεια ενώ αυτό δεν υφίσταται στην πραγματικότητά. Επίσης στο πρόσωπο αυτού αναφέρθηκε και ο μεγάλος Άγιος της Ορθοδοξίας μας ο Κοσμάς ο Αιτωλός που είπε ρητά και αναντίρρητα: «Τον Πάπα να καταράσθε».


Ελπίζω η ενέργειά μου αυτή να λειτουργήσει ως καταλυτικό φάρμακο στην αρρώστια αυτή που αποκαλείται Οικουμενισμός - Πανθρησκεία για να συνετίσει τον καλό μας Δεσπότη και να τον επαναφέρει στους κόλπους της αληθινής Ορθόδοξης πίστης μας.

Γνωρίζεται όλοι σας τον χαρακτήρα μου την ανοχή μου και την υπομονή που έχω σε όλα τα θέματα αλλά αδυνατώ να ανεχθώ άλλο την προδοσία προς την ορθοδοξία μας που τόσοι Άγιοι Πατέρες μάτωσαν, μαρτύρησαν και πρόσφεραν την ζωή τους στην διατήρηση της ορθής πίστης μας για την διατήρηση των Ιερών Κανόνων της Πίστεως μας.

Προς ενημέρωσή σας, θα ήθελα να σας διαβάσω την επιστολή που πρόκειται να στείλω άμεσα στον Δεσπότη μας.



Βίντεο:
(κάναμε προσπάθεια να συμπιέσουμε όσο μπορούμε σε χρόνο το βίντεο, κόβοντας μερικά αποσπάσματα - κυρίως παραθέσεις από χωρία, 
αν βιάζεστε δείτε τα πρώτα 1-2 λεπτά 
και δείτε και μετά το 14:30, (ενδιάμεσα διαβάζεται η επιστολή προς τον δεσπότη Σιδηροκάστρου))

Ακολουθεί η επιστολή προς τον δεσπότη Σιδηροκάστρου κ.Μακάριο (αναγνώστηκε σήμερα στους ενορίτες και θα αποσταλεί στον μητροπολίτη αύριο):


Προς: Μητροπολίτην Σιδηροκάστρου κ. Μακάριον 

Αριθμός Πρωτοκόλλου 1 

Σταυροδρόμι: 18-06-2017 
ΠΑΥΣΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ 
ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΠΑΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 

Σεβασμιώτατε· 


« ‘Εχρην μέν ήμας άεί της έαυτων συναισθανομένους άναξιότητος σιγήν άγειν, καί Θεω τήν των ήμαρτημένων ήμίν προσάγειν έξομολόγησιν. ‘Αλλ’ έπειδή πάντα καλά έν καιρω αύτων, όρώ δέ τήν ‘Εκκλησίαν, ήν ό Θεός ώκοδόμυσην έπι τω θεμελίω των ‘Αποστόλων καί Προφητων, όντος άκρογωνιαίου Χριστού του Υίου αύτου, Βαλλομένην ώσπερ θαλαττίω κλύδωνι, κύμασιν άλλεπαλήλοις κορυφουμένω, έξ έπαχθεστάτης φοράς των πονηρων πνευμάτων κυκωμένην τέ καί ταραττομένην, καί τόν χιτώνα Χριστού τόν άνωθεν ύφαντόν, διαιρούμενον, όν άσεβων διελειν. ηύθαδιάσαντο παιδες, καί τό σώμα αύτου είς διαφόρους κατατομάς τεμνόμενον, ό έστιν ό του Θεου λόγος, καί ή της ‘Εκκλησίας άνωθεν κεκρατηκυια παράδοσις, ούκ εύλογον ήγησάμην σιγαν, καί δεσμά επιθείναι τη γλώσση τήν ήπειλημένην άπόφασιν ύφορώμενος, τήν φάσκουσαν» «έάν ύποστείλης, ούκ εύδοκεί έν σοί ή ψυχή μου» καί «έάν ίδης τήν ρομφαίαν έρχομένην, καί μή άναγγείλης τω αδελφώ σου, έκ σου έκζητήσω τό αίμα αύτου». – ‘Αγίου ‘Ιωάννου Δαμασκηνου (ΡG 94, 1232 Α). 

Συναισθανόμενοι τω όντι τήν άναξιότητά μας, παρακολουθώντας δ’ όμως τίς όσημέραι προδοσίες πού επιτελουνται άπό ύψηλά ίστάμενα έκκλησιαστικά πρόσωπα είς τήν περιοχή του δόγματος καί της εύσεβείας έπί έτη έτών, έξήγειρε τήν συνείδησίν μας. Τό κατ’ άρχάς άναμέναμε έπισκόπους νά ήγηθούν, του προκειμένου σταδίου πρός νομίμου άγώνος. Τουτο μή επισυμβαίνοντος ηύξανε τήν άγωνία άλλά καί τήν θλίψιν μας. «Πορθείται σύνολος ή των πατέρων διδασκαλία καί τά περί τήν πίστιν ναυάγια πυκνά, σιγα των εύσεβούντων τά στόματα» (Μεγάλου Βασιλείου ‘Επιστ. 92).

‘Αλλ’ όμως άς θέσουμε τά πράγματα είς τήν σειράν τους:

Σεβασμιώτατε·

Πολύς λόγος γίνεται περί του Οίκουμενισμου, όμιλούν περί αίρέσεως ή καί παναιρέσεως. Λέγει ό ‘Άγιος ‘Ιουστίνος Πόποβιτς: «‘Ο οίκουμενισμός είναι κοινόν όνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, δια τάς ψευδοεκκλησίας της Δυτικης Εύρώπης. Μέσα του εύρίσκεται ή καρδιά όλων των Εύρωπαϊκών ούμανισμων, μέ έπικεφαλης τόν Παπισμόν. Όλοι δέ αύτοί οί ψευδοχριστιανισμοί, όλαι αί ψευδοεκκλησίαι, δέν είναι τίποτε άλλο παρά μία αίρεσις παραπλεύρως είς τήν άλλην αίρεσιν. Τό κοινόν εύαγγελικόν όνομά των είναι ή παναίρεσις». ‘Αγίου ‘Ιουστίνου Πόποβιτς « ’Η όρθόδοξος ‘Εκκλησία καί ό Οίκουμενισμός» (Σελίδα 224 – 1974).

‘Αρχης γενομένης από τας αίρετικάς έγκυκλίους του 1902 καί 1904 του Πατριάρχου ‘Ιωακείμ Γ΄ ( ‘Ελευθεροτέκτονος του ίδίου ίδέ Μιχάλη Φυσεντζίδη « ‘Επιφανείς καί Διάσημοι Έλληνες ‘Ελευθεροτέκτονες – Τόμος Α΄ - Σελίδα 165), όπου όμιλεί διά «άναδενδράδας του Χριστιανισμου» άναφερόμενος είς τάς ψευδοεκκλησίας της Δύσεως. Τουτη ή στροφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ώς πρός τήν σύνολη πατερική παράδοσίν μας όπου θέλει τήν Δύση έκτός ‘Εκκλησίας είναι πρωτοφανής καί άπονενοημένη. Κατόπιν, σειράν έχει τό Διάγγελμα του Οίκουμενικού Πατριαρχείου «Πρός τάς άπανταχού ‘Εκκλησίας του Χριστου» του 1920. Όπου ή θεωρία των κλάδων διδάσκεται «γυμνή τη κεφαλη» θεωρώντας καί πάλιν, ώς άνωτέρω: «…… μή λογιζομένων άλλήλας ώς ξένας καί άλλοτρίας, άλλ’ ώς συγγενείς καί οίκείας έν Χριστω «καί συγκληρονόμους καί συσσώμους της έπαγγελίας του Θεου ‘εν Χριστω» καί συνεχίζει « ‘Η καθ’ ήμάς ‘Εκκλησία φρονει, ότι ή των διαφόρων Χριστιανικων ‘Εκκλησιων (ήτοι των έτεροδόξων) προσέγγισις καί κοινωνία ούκ άποκλείεται ύπό των ύφισταμένων μεταξύ αύτων δογματικων διαφορων ….». Τήν σκυτάλιν λαμβάνει τό «Πανορθόδοξο» Συνέδριο του 1923 έπί Οίκουμενικού Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη (Μασόνου του ίδίου ίδέ Μιχάλη Φυσεντζίδη ένθα άνωτέρω – Σελίδα 173), τη αληθεία άντορθόδοξο τοιουτο, κατά τόν πολύ Κασσανδρείας Είρηναίο, πού άπεφάσισε μεταξύ των άλλων καί τήν άλλαγή του ημερολογίου πρός συνάντησιν μέ τήν Δύση. Τουτο έπραγματοποιήθη τό 1924 άνατρέποντας αίωνόβιον παράδοσιν καί διασπώντας τήν έορτολογική ένότητα άντικανονικώς καί μονομερώς είσαγόμενον.


Καί ό κατήφορος συνεχίζεται μή εύρίσκοντος άναχώματα καί έμπόδια ώς πρός τήν καταστροφική πορεία του.


Συμμετοχή είς το Π.Σ.Ε. (Παγκόσμιο Συμβούλιο ‘Εκκλησιών). Τας πανορθοδόξους συνόδους της Ρόδου όπου άπεφασίσθη ό έπί ίσοις όροις διαλόγους μέ τόν Παπισμό ήτοι ό άπεφθος χρυσός της ‘Ορθοδοξίας τίθεται είς τήν αύτήν τάξιν μέ τό κίβδηλον καί άγενές μέταλλον της Δύσεως, καί φθάνομεν ούτως είς τήν «άρσιν» των άναθεμάτων του 1965, χωρίς νά άρθούν τά αίτια πού προκάλεσαν τό σχίσμα (Filioqve, Πρωτειον, ‘Αλάθητον κ.ά.).

‘Αφου παραλείπομεν σωρείτην όλον άβαριών περί τήν πίστην έρχόμεθα είς τήν συμφωνία του Σαμπεζώ της Ελβετίας (1991) όπου ό μονοφυσιτισμός άναγνωρίζεται ώς ‘Εκκλησία καί τό Πατριαρχείο ‘Αντιοχείας βάσει αύτού ένώνεται μέ τούς Μονοφυσίτας (μυστιριακή διακοινωνία – intercommunion) καί ό ύπόλοιπος όρθόδοξος χριστιανικός κόσμος συνεχίζει νά έχει έκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους ώς καί πρώτα (Ούτε γάτα ούτε ζημιά).

‘Η συμφωνία του Μπαλαμάντ του Λιβάνου (1993) όπου άναγνωρίζεται ό Παπισμός καί ή Ούνία ώς Έκκλησία μέ τά αύτά Μυστήρια, ‘Ιερωσύνη καί ‘Αποστολική διαδοχή ώς καί ή ‘Ορθόδοξος. ‘Επειδή όμοιάζουν άπίστευτα τά λεγόμενα άνασύρουμε έν απόσπασμα άπό τήν έν λόγω συμφωνία: «Καί άπό τίς δύο πλευρές άναγνωρίζεται ότι αύτό πού ό Χριστός ένεπιστεύθη στήν ‘Εκκλησία Του – όμολογία της άποστολικης πίστεως, συμμετοχή στά ίδια μυστήρια, πρό πάντων στή μοναδική ‘Ιερωσύνη πού τελεί τή μοναδική θυσία του Χριστου, άποστολική διαδοχή των επισκόπων – δέν δύναται νά θεωρείται ώς ιδιοκτησίας της μιάς καί μόνον άπό τίς ‘Εκκλησίες μας. Στά πλαίσια αύτά, είναι προφανές ότι κάθε είδους άναβαπτισμός άποκλείεται» (Περιοδικό ‘Επίσκεψις, Τεύχος 496 / 1993).

Μία σειρά συμφωνιών Ραβέννας 2004, Porto Alegrο 2006, Bonsan 2013 όπου οί προδοσίες είναι του αύτου μεγέθους καί του αύτου μήκους κύματος μέ τίς άνωτέρω, έάν μή καί μεγαλύτερες.

Είς τήν διάρρευσιν των τόσων δεκαετιών έχουμε συμμετοχή των προκαθημένων σέ λειτουργίες άμφοτέρωθεν των πλευρων καί μέ κοινό Ποτήριο (intercommunion – όρα Ραβέννα). Τό 2006 καί 2014 είς τό Φανάρι ίδιαίτερα όπου έχουμε άπαγγελία του Πάτερ ήμών ύπό του Πάπα, Λειτουργικούς άσπασμούς καί πάλιν άναγνώρισιν του Παπισμού ώς ‘Εκκλησία.

Είς τήν θρονικήν έορτή του Φαναρίου (30-11-1998) ό Πατριάρχης Βαρθολομαίος, προσφωνών τήν Παπική άντιπροσωπίαν, έτόνισε τήν άνάγκην πλήρους ένώσεως μέ τά της Ρώμης. ‘Αναζητών έν συνεχεία τούς ύπαιτίους του σχίσματος θεωρεί συνυπευθύνους γι’ αύτό παπικούς καί όρθοδόξους, τονίζοντας ότι «ή μετάνοια ήμών διά τό παρελθόν είναι άπαραίτητος» προσέθεσε δέ καί κάτι πού ούδέποτε έτόλμησαν νά προφέρουν όρθόδοξα χείλη καί μάλιστα άρχιερατικά: «Οί κληροδοτήσαντες είς ήμάς τήν διάσπασιν προπάτορες ήμών, υπήρξαν άτυχή θύματα του άρχεκάκου όφεως καί ευρίσκονται ήδη είς χείρας του δικαιοκρίτου Θεού!!! (‘Εκκλ. Αλήθεια 16-12-1998).

Συνεπώς κατ’ αύτόν όλοι οί Άγιοι Πατέρες άπό τήν έποχήν του τελικού σχίσματος (1054) μέχρι της σήμερον, οί άγωνισθέντες διά τήν παραμονήν της ‘Ορθοδοξίας είς τήν άλήθειαν καί άρνηθέντες τήν ύποταγήν της είς τήν παπικήν αίρεσιν ύπήρξαν θύματα του Διαβόλου!

Γιά νά συγκεντρωθούν όλα όσα είπώθησαν, έγράφησαν και έπράχθησαν, πέραν κάθε ύπερβολής, χρειάζεται έκδόσεως πολυσέλιδου βιβλίου (Τόμου).

‘Ημείς ένταύθα θά σταθούμε στήν κορύφωση του κακού (κερασάκι της τούρτας) τήν συνοδική πλέον άναγνώριση των αίρέσεων ώς έκκλησίες, ένθα καί
έστάθη ή σταγών έκείνη όπου τό ποτήριον ύπερχείλησε. Τό ποτήριον λέγομεν τό της συνειδήσεώς μας, πού παρακολουθώντας τά γενόμενα κατέστη άδύνατον πλέον να το φέρη άνευ έμπρακτου έξωτερικεύσεως της. « … δι’ Οίκουμενικής Συνόδου ή ‘Ορθοδοξία θά καταργηθη» κατά τήν πρόρρησιν του Φλαμιάτου.

‘Ας δούμε τί άπεφάσισε ή περί ής ό λόγος περιλάλητη «’Αγία και Μεγάλη Σύνοδος». ‘Υπήρξε πράγματι «όνομα και πράγμα» ή διέψευσε ήμας καί τόν έαυτόν της;

Πολλές οί μελέτες αίτινες έχουν δει τό φως της δημοσιότητας καί όμιλούν γιά παταγώδη άποτυχία της έν λόγω Συνόδου (Κολυμπαρίου) πού δέν είναι:

ΟΥΤΕ άγία, ΟΥΤΕ μεγάλη, ΟΥΤΕ σύνοδος.

‘Εδώ βεβαίως δέν θά άναπτύξουμε όλη τήν επιχειρηματολογία περί της άπορρίψεώς της. Παρά ταυτα. Δέν συμμετείχον τέσσερεις έκκλησίες, τό Πατριαρχείο ‘Αντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας. Συνεπώς ή άρχή της όμοφωνίας πήγε περίπατο.

Προφανως έχαρακτηρίσθη ώς σύνοδος των προκαθημένων, μιάς καί ψήφον είχον μόνον τούτοι. Μας έχει συνηθίσει λοιπόν ό Οίκουμενισμός νά μας ξαφνιάζει ώς πρός τίς μεθόδους καί τίς πρακτικές του, άλλά τουτο είναι «άνω ποταμών».

Έχομεν έπισκόπους τριών ταχυτήτων. Οί έπίσκοποι οί όποίοι δέν είχον τήν εύκαιρία νά παρευρεθούν είς τήν σύνοδον καί βεβαίως ούτε νά ψηφίζουν. ‘Αλλοι έξ αύτων παρευρέθησαν έν τουτοις άνευ δυνατότητας ψήφου, δίκην γλάστρας, καί τρίτον οί προκαθήμενοι. Καταργώντας αίωνόβια πράξιν της έκκλησίας μας πού θέλει όλους τούς έπισκόπους να ψηφίζουν. Συνεπώς ίσχύει τό παπικής προελεύσεως καί έμπνεύσεως ότι ό προκαθήμενος δέν είναι «primus inter pares = πρώτος μεταξύ ίσων» άλλά «primus sine paribus = πρώτος άνευ ίσων».

‘Ως πρός τίς άποφάσεις της τυγχάνουν, πέραν κάθε άμφισβητήσεως, άντορθόδοξες.

‘Ημείς πιστοί είς τό ότι δέν θά άναπτύξουμε όλες τίς άποφάσεις της θ’ άρκεσθούμε μόνο είς τήν προκαλέσασα τήν μεγαλυτέραν άναστάτωσιν (ντόρον).
Πρόκειται περί της περιωνύμου έκτης παραγράφου (Σχέσεις της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον), όπου (θά χρησιμοποιήσουμε άπόσπασμα αύτολεξεί έκ κειμένου του Μητροπολίτου Καλαβρύτων καί Αίγιαλείας κ. ‘Αμβροσίου):
«Ναι, στήν Κρήτη γιά πρώτη φορά οί διάφορες χριστιανικές ‘Ομολογίες ένδύονται τόν μανδύα της έκκλησιαστικότητας! ‘Υπερίσχυσε δηλαδή περιληφθέν στό άρθρο 6 του κειμένου του Σαμπεζώ «’Η Όρθόδοξη ‘Εκκλησία άναγνωρίζει τήν ίστορική ύπαρξιν (είς τό τελικό κείμενο περιέχει τήν λέξιν όνομασίαν) άλλων Χριστιανικών ‘Εκκλησιών καί Ομολογιών μή εύριπομένων έν κοινωνία μέτ’ αύτής» (έκ του: «’Η μεγάλη σύνοδος της Κρήτης έπλήγωσε τό σώμα της ‘Ορθοδοξίας»). Τουτη τήν άπόφαση δέν τήν ύπέγραψαν ούκ όλίγοι έπίσκοποι μεταξύ των όποίων ό σεβασμιώτατος ‘Ιερόθεος Βλάχος, ο Μπάτσκας Είρηναίος Μπούλοβιτς καί όπως αποκαλύπτει ό ίδιος οί περισσότεροι έκ της άντιπροσωπείας της ‘Εκκλησίας του, τέσσερεις άρχιερείς της Κύπρου, άσχετα έάν στά πρακτικά δέν φαίνεται τουτο. Τί σημασία έχει αύτό άλλωστε γιά τόν Οίκουμενισμό καί τούς φορείς του (δεν ίδρώνει τό αύτί τους). Καί οί τέσσερεις ‘Εκκλησίες πού δέν προσήλθαν (λέγει ό Μητροπολίτης Μπάτσκας Είρηναίος: «’Ας μή απατώμεθα ή κρυπτώμεθα: «τό προβληματικόν τουτο κείμενον είναι ή πρώτη καί κύρια αίτία της άρνήσεως των τεσσάρων ‘Ορθοδόξων Πατριαρχείων νά συμμετάσχουν είς τήν Σύνοδον» είς τό «διατί δεν ύπέγραψα» κείμενό του).

Όσον άναφορά τήν ‘Ελλαδική ‘Εκκλησία καίτοι ή ‘Ιερά Σύνοδος του Μαΐου 2016 είχε πάρει άλλες άποφάσεις έντούτοις ή άντιπροσωπεία μέ τόν προκαθήμενο δέν τίς τήρησε (έγένοντο μαγειρέματα» όπως προσφυώς λέγεται). Τό ότι οί άποφάσεις έγένοντο δεκτές τουτο προκύπτει άπό τήν είσήγησιν είς τήν ‘Ιεραρχία του σεβασμιωτάτου Σερρών Θεολόγου ού μήν άλλά καί άπό τήν έγκύκλιο πού άπεστάλλη πρός τόν λαό. («Γιά τήν Άγια καί Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης» ‘Ιανουάριος 2017).

Τούτων ούτως εχόντων, Σεβασμιώτατε·

Μετά έμπόνου προσευχής καί καταλλήλου προετοιμασίας προβαίνουμε είς τό μόνον σωτήριον διάβημα πού μας άπομένει έφ’ όσον καί καθ’ όσον ύμείς άπρακτειτε καί κωφεύεσθαι είς τας τόσας φωνάς πού έξέρχονται έφ’ όλον των σημείων του ορίζοντος καί βοούν καί λέγουν ή σύνοδος αύτή υπήρξε άντορθόδοξος καίτοι έπροβλήθη ώς όρθόδοξος καί πανορθόδοξος.

Προβαίνουμε λοιπόν, είς αύτό πού έντέλλονται οί ίεροί κανόνες της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας ΙΕ΄ της Α – Β Συνόδου καί ό ΛΑ΄ ‘Αποστολικός είς τήν διακοπήν άπάσης έκκλησιαστικής κοινωνίας μέθ’ ύμων και μέθ’ όλων των έχόντων κοινωνία μαζί σας, στοιχούμενοι τή έκκλησιαστική πράξει «ό κοινωνών άκοινωνήτω άκοινώνητος έσται» άποφεύγοντας ούτω των μολυσμάτων έκ της κοινωνίας της αίρέσεως. Παύουμε λοιπόν τό μνημόσυνον σας είς τάς ίεράς άκολουθίας, πολλού γε καί δή είς τάς ‘Ιεράς Λειτουργίας.

‘Εδώ χρήζει νά δώσουμε όρισμένες έξηγήσεις:

1. Δέν φρονούμε Άκυρα – ‘Ανυπόστατα Μυστήρια ήτοι δέν ταυτίζουμε τόν μολυσμόν μέ τά Άκυρα Μυστήρια. Ήτοι δέν πιστεύουμε ότι έξέλιπε ή Χάρις έκ των Μυστηρίων άλλ’ ότι είς τούς έν γνώσει μεταλαμβάνοντας άποβαίνει είς κρίμα καί κατάκριμα (ίδετε παράδειγμα ‘Ιούδα).

2. Δέν είσερχόμεθα είς παρατάξεις Παλαιοημερολογιτών (Γ.Ο.Χ.) ή δέν δημιουργούμε άλλη νέα. Συνεπώς δέν δημιουργούμε σχίσμα.

3. Θά μνημονεύεται Πάσης ‘Επισκοπής ‘Ορθόδοξου …., ή θά παρέρχεται άνευ ούδεμίας προσφωνήσεως.

4. ‘Η όποια κανονική έπιτίμηση καί έάν μας επιβληθεί είναι αύτονόητο πώς είναι άνευ κύρους καί ίσχύος διότι ό λόγος πού διακόπτουμε της μεθ’ ύμών κοινωνία είναι θέμα πίστεως καί μόνον.

Διά του λόγου τό άσφαλές θά καταγράψουμε παρακάτω τό του άφορόντος ήμάς τμημα του κανόνος (ΙΕ΄) όπου διακελεύει: «…. Οί γάρ δι’ αίρεσιν τινα παρά των ‘Αγίων Συνόδων, ή Πατέρων, κατεγνωσμένην, της πρός τόν πρόεδρον κοινωνίας έαυτούς διαστέλλοντες, έκείνου δηλονότι τήν αίρεσιν δημοσία κηρύττοντας, καί γυμνή τη κεφαλη έπ’ ‘Εκκλησίας διδάσκοντος, οί τοιουτοι ού μόνον τη κανονικη έπιτιμήσει ούχ ύπόκεινται προ συνοδικής διαγνώσεως έαυτούς της πρός τόν καλούμενον. ‘Επίσκοπον κοινωνίαν άποτειχίζοντες, άλλά καί της πρεπούσης τιμής τοις όρθοδόξοις άξιωθήσονται. Ού γάρ έπισκόπων, άλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσον, καί ού σχίσματι τήν ένωσιν της ‘Εκκλησίας κατέτεμον, άλλά σχισμάτων καί μερισμών τήν ‘Εκκλησίαν έσπούδασαν ΄ρύσασθαι».

Σαφέστατα άναφέρεται ότι ού μόνον τη κανονικη έπιτιμήσει ούχ ύπόκεινται πρό συνοδικής καί τά έξής άλλά καί ώς ‘Ορθόδοξος πρέπει νά τιμηθούν οί τοιουτοι άφού σπουδάζουν νά έλευθερώσουν τήν ‘Εκκλησία άπό τα σχίσματα πού είσαγάγει ό Αίρετικός.

Συνεπώς δέν θά ληφθεί ύπ’ όψιν οίαδήποτε κανονική επιτίμηση καί έάν μας έπιβληθεί διότι θά είναι άνομος καί παράνομος. Πρός τουτοις, θά συνεχίσει ή τέλεσις της Θείας Λειτουργίας ώς και πρώτα καί τολμώντες λέγομεν, Χάριτι Χριστού, μέ άναπεταμένα τά φτερά της συνειδήσεώς μας ότι έπιτελούμε χρέος καθηκόντως καί έπιτακτικως.


Είς τήν τυχούσαν ένστασιν ότι ‘Υμείς δέν είσθαι αίρετικός, τό τοιουτον χρήζει έρεύνης, είναι ζητούμενον δέν είναι δεδομένο. Γνωστού όντος ότι συμμετείχατε είς τήν σύνοδον της Κρήτης έν τουτοις, καίτοι διέρρευσαν δώδεκα όλοι μήνες, ούδέν έποιήσατε, ούδέν έλαλήσατε, ούδέν έγράψατε. (Άκρα του τάφου σιωπή!!!).


Τουτο μέν θά πρέπει πρώτον, δημοσίως καί ουχί κατ’ ίδίαν, νά διακηρύξετε, συμφωνείται μέ τήν έκτη παράγραφο ότι οί έτερόδοξοι είναι ‘Εκκλησίες ή όχι; Τουτο δέ νά παύσητε τό μνημόσυνο του Πατριάρχου Βαρθολομαίου ώς αίρεσιάρχου καί των κοινωνούντων αύτω. Διότι άποτελεί άξίωμα είς τήν ‘Εκκλησία μας ότι ό «κοινωνών ακοινωνήτω» καθιστα τόν έαυτό του άκοινώνητο.

Θέλετε άποδείξεις διά νά μήν όμιλούμε έκ κοιλίας; Θά τίς έχετε:

- «…. Πλήν μολυσμόν έχει ή κοινωνίαν έκ μόνου του άναφέρειν κάν ‘Ορθόδοξος είη ό αναφέρων» ‘Οσίου Θεοδώρου Στουδίτου ΡG 99, 1669 Α.

- «…. ‘Εχθρούς γάρ Θεού ό Χρυσόστομος ού μόνον τούς αίρετικούς άλλά καί τοις τούς τοιούτοις μεγάλη καί πολλή τη φωνη απεφήνατο», του ίδίου ΡG 99, 200.

- “…. Οί μέν τέλεον περί τήν πίστιν έναυάγησαν οί δέ εί καί τοις λογισμοις ού κατεμποντίσθησαν, όμως τη κοινωνία της αίρέσεως συνόλλυνται», του ίδίου ΡG 99, 1164 Α.

- «…. ‘Επισκήπτομαι πάσι τοις έν τη Κύπρω λαϊκοις, όσοι της καθολικής ‘Εκκλησίας έστε τέκνα γνήσια, φεύγειν όλω ποδί άπό των ύποπεσόντων ίερέων τη λατινικη ύποταγή καί μηδέ είς έκκλησίας τουτοις συνάγεσθαι μηδέ εύλογίαν έκ των χειρών αύτών λαμβάνειν τήν τυχούσαν κρεισσον γάρ έστίν έν τοις οίκοις ύμών τω Θεω προσεύχεσθαι κατά μόνας, ή έπ’ έκκλησίας συνάγεσθαι μετά λατινοφρόνων είδ’ ούν τήν αύτήν αύτοις ύφέζεται κόλασιν», Άγιος Γερμανός ό νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως έντός των ‘Απάντων ‘Ιωσήφ Βρυεννίου. Τά Εύρεθέντα Β΄ Τόμος σελίδα 26.

Διακρίνεται πώς ύπάρχει άλλη δυνατότητα; Βεβαίως όχι. ‘Ελπίζουμε καί εύχόμεθα τά κρείττονα, νά πρυτανεύση ή σύνεσης, ή περίσκεψης ή άνωθεν κατεχομένη. ‘Όχι δέν μισούμε τά πρόσωπα, έξ άγάπης όρμώμεθα καί μόνον.

«’Εστι γάρ καί κακή όμόνοια, έστι καί καλή διαφωνία. Και γάρ οί τόν πύργον οίκοδομούντες ώμονόησαν έπί κακω τω έαυτων, και οί αύτοί ούτοι πάλιν άκοντες μέν, έπί συμφέροντι δ’ όμως, έσχίσθησαν».

Έστι ούν σχισθήναι καλως, καί έστι όμονοήσαι κακως. ‘Εάν ό όφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, έκκοψον αύτόν. ‘Εάν ό πούς σου έκτεμε αύτόν’’. ‘Είδε άπό μέλους άποσχίζεσθαι χρή, κακώς συνημμένου, ού πολλω μάλλον άπό φίλων κακως ήνωμένων ήμιν; Ώστε ού πανταχου όμόνοια καλόν, ούδέ πανταχού διάστασις κανόν». ‘Ιερού Χρυσοστόμου όμιλ. νζ΄ είς τό κατά ‘Ιωάννην.

Άλλωστε φύλαξ της πίστεως, κατά τήν έγκύκλιον του 1848 είναι αύτός τουτος ό λαός.

«Ούκ άρνησόμεθά σε, φίλη όρθοδοξία, ού ψευσόμεθά σε, πατροπαράδοτον σέβας ούκ άφιστάμεθά σου μήτερ εύσέβεια έν σοί έγεννήθημεν καί σοί ζώμεν, καί έν σοί κοιμηθησόμεθα, εί δέ καλέσει καιρός, καί μυριάκις ύπέρ σου τεθνηζόμεθα των του Χριστού άποστόλων έσμέν μαθηταί των λεγόντων «ό τοις άκοινωνήτοις κοινωνων, καί αύτός άκοινώνητος, καί εί τίς άκοινωνήτω, κάν έν οίκω συνεύξηται, καί ούτος αφοριζέσθω». ‘Ιωσήφ Βρυεννίου «Τά εύρεθέντα» Τόμος Β΄ σελίδα 28.

Είθε ή ‘Εκκλησία καί πάλιν νά άπολαύση τήν άπολεσθείσα είρήνη της έκ του των Πατρός των Φώτων

και διασκεδάσει Κύριος τας Βουλάς των εχθρών της ‘Εκκλησίας Του.

Αμήν Γένοιτο! 



Τζούρας Φώτιος 

‘Ιερέας 

(συνυπογράφουν)
Σαλονικίδης Κωνσταντίνος 
Ιεροψάλτης 

Παρασκευόπουλος Θεοφάνης 
Επίτροπος

Μαυρίδης Βασίλειος 
Θεολόγος